Volgende week is de Fiat 500, de rugzak, vijftig jaar oud. Het eerste exemplaar verliet de fabriek in Turijn op 6 juli 1957. In 1975 stopte Fiat met de productie. Maar er zijn natuurlijk clubs genoeg van liefhebbers die het model koesteren. Ze rijden nog.
Deze week ging men in het noorden van Duitsland van start voor een rit naar geboorteplaats Turijn. Onderweg sluiten andere enthousiastelingen aan om rest van de rit geheel of gedeeltelijk mee te rijden.
Dit weekend bivakkeert de stoet in Chevetogne, België. Wie heel veel vijfhondertjes bij elkaar wil zien, moet daar zijn. Maandag rijden ze weer door.
Maandelijks archief: juni 2007
muziek
Nou had ik het gisteren over namen, en over gezichten, en dat ik die vaak niet kan combineren. Maak je geen zorgen, in het dagelijks leven kost me dat geen enkele moeite. Dan ben ik er juist vrij goed in. Het gaat om de gezichten en namen van BN´ers (Bekende Nederlanders), en van BW´ers (Bekende Wereldburgers dus), en dan vooral de namen en gezichten van sterren. Die stralen voor mij kennelijk niet genoeg.
Maar er is meer. En daarbij kunnen jullie me helpen.
Ook bij muziek doet het verschijnsel zich voor. Ik weet vrijwel nooit welk nummer bij wie hoort, als ik al ooit van die wie gehoord heb. Titels van die nummers weet ik ook niet, tekst zelden of nooit. Hoe recenter de muziek, hoe minder ik weet. Dat komt ook doordat ik nooit de radio aan heb anders dan op Radio1 en dat alleen nog in de auto. Met mijn waardering voor de betreffende muziek heeft het niets mee te maken. Ik weet het gewoon meestal niet.
Daarom een verzoek aan mensen die YouTube-filmpjes plaatsen: Wil je voortaan erbij zetten wie ik zie en hoor?
Daar leer ik wat van, misschien.
Even een voorbeeld?
Dames en heren, Louis Prima – When you’re smiling’-Oh Marie (1957) !
Zó dus!
beroemd!
Hoe kan iemand zo dom zijn !?
Ben ik nou de enige die dat heeft? Is het dommigheid? Of is het gebrek aan interesse? Joost mag het weten.
Het komt er op neer dat ik een aantal namen best wel weet. Echt wel! Ik kan ze vaak niet thuisbrengen, maar ik kén die namen wel.
Verder zie ik natuurlijk ook wel foto´s. Op die foto´s zie ik dan soms gezichten terug komen. ´Uh…, die zag ik wel eens vaker geloof ik.´
Het is voor mij regelmatig een verrassing als een bepaalde naam bij een gezicht geplaatst wordt.
´Oooo, is dat die! … Wat doet ie eigenlijk?´
´….!´
´Goh!´
Helaas ben ik de combinatie van de naam, het hoofd en de hoedanigheid de volgende dag en anders in elk geval de volgende week vaak weer kwijt.
Het telt vooral voor filmsterren, popzangers, tv-beroemdheden en andere showbizzfiguren, maar bij andere takken van bekendheid wil het me ook wel overkomen. Voor de sterren heeft dit het voordeel dat hun privacy bij mij volledig gewaarborgd is. Ik weet niet eens dat ze ster zijn.
En aangezien ik dat ook al had toen ik nog geen twintig was, kan het bijna niet aan de leeftijd liggen. Ze interesseren me kennelijk gewoon niet genoeg.
En nou niet zeggen: ‘Ach, die Nanos, het zal wel de kift zijn.’
scheiden

Wat zijn we er eigenlijk op vooruit gegaan sinds de tijd van de zinken vuilnisemmers die twee keer week geleegd werden?
De zakken waren een innovatie waarover ik nooit iemand heb horen klagen, behalve misschien de door ophalers (of de hun vertegenwoordigenden) geuite klachten over het gesjouw, die ons via de media ter ore kwamen.
Voor ons waren de zakken makkelijk. Zak vol? Dichtbinden en aan de straat ermee.
Nu hebben we geen zinken emmers meer, maar gore plastic bakken, en niet meer één maar twee. Hier kan elke bak maar eens per twee weken aan de straat gezet worden. We betalen per leging, dus half leeg (of half vol) zet niemand zo’n ding weg. Dat is dus soms wat mikken op het goede moment.
Dat is nog niet het enige. We moeten er ook nog spul buiten houden, spul dat in geen van die bakken ‘mag’: papier, wegwerpglas, blik en ‘klein chemisch afval’. Het laatste houden wij gewetensvol apart. Ik breng het beetje dat we soms toch hebben weg naar de gemeentewerf.
Over papier schreef ik vorige week.
Het glas en het blik moet je ergens in een bak gooien. Ik beken bij deze dat ik het glas netjes scheidt van de rest, maar dat ik het weinige blik dat mijn huishouden passeert gewoon in de bak met restafval gooi sinds ik weet dat ze dat er bij de afvalverwerking met magneten toch wel uit vissen.
Er gaan nu stemmen op om statiegeldvrije plastic flessen apart in te gaan zamelen. We hebben er nooit veel van, maar toch.. Waar laten we al die troep als het allemaal apart gehouden moet worden en we er netjes aan willen meewerken?
Doe eens gek en vul de poll in. Twee klikjes maar.
(….)
UPC is in de war
We kijken hier ook wel eens tv. We kijken elke dag wel, via de kabel. Maar hoe we dat voor elkaar krijgen met het kabelsignaal uit…
Al voor de tweede keer stuurt UPC ons een brief.

We reageerden niet op de eerste en ze hebben toch zó´n goed aanbod voor ons, een speciaal aanbod:
Op uw adres is het mogelijk om het UPC standaardpakket Radio/TV te ontvangen. Gewoon via de kabelaansluiting die al in uw woning aanwezig is. Op het moment staat het kabelsignaal uit. ….
Staat het kabelsignaal uit?
Dan vraag ik me af waar we naar kijken, en waarom UPC ons al jaren elk kwartaal een rekening stuurt. Want elk kwartaal stuurt UPC ons een factuur voor dat standaardpakket, En tegenwoordig zelfs ook voor het UPC digital TV pack, plus het Abonnement UPC Digital TV extra channel pack.
Toch voelt UPC zelf ook wel wat nattigheid, of in elk geval de mogelijkheid daarvan. Op het antwoordformulier kun je aankruisen dat je dat UPC standaardpakket Radio/TV al hebt.
Zal ik dat dan maar doen?
Wie weet waar? -4-
EU
Probeert het Kabinet ons nu zelf te laten geloven dat we tegen de Europese Grondwet stemden vanwege die vlag? Ik stemde tegen, maar ik ben niet tegen de EU. Ik ben tegen de manier waarop de EU zich manifesteert, tegen de manier waarop de EU bezig is. Ook de te gretige uitbreiding met landen die (nog?) niet passen in het geheel was voor veel mensen reden tegen te stemmen.
Die vlag wordt nu opgevoerd als een punt waarop gescoord is. Maar die vlag mag van mij best blijven. Wat is er tegen die vlag? Ik vind die vlag zelfs prima. Daarom hangt ie hier uit!
De EU is een onmisbare organisatie. Het is heel goed dat er daar dingen worden vastgelegd die van grensoverschrijdend belang zijn. Dat zijn dingen als milieu, criminalteitsbestrijding, immigratie. De gemeenschappelijke markt is nuttig. De Euro is nuttig. Er is niets mis mee als Europa de tarieven voor internationaal telefoonverkeer of vliegverkeer in de gaten houdt, of als elke Europeaan zich overal binnen de unie mag vestigen, of als er samenwerking is op het gebied van onderwijs en onderzoek. Standaardisatie van dingen als stopcontacten is helemaal niet verkeerd.
Waar ik tegen ben is gerommel in de marge, bemoeienis met dingen die elk land zelf wel kan regelen, dingen waarvoor het geen enkele zin heeft er afspraken over te maken. Waarom zou Europa zich bezig moeten houden met het aantal minuten dat er per uur reclame mag worden uitgezonden op de diverse landelijke tv-zenders? Als een land maar drie minuten reclame wil en in een ander land vinden ze dertig prima, dan doen ze dat maar. Dat soort futiliteiten willen we niet. Het scheelt een hoop vergadertijd als Europa zich daar niet mee bezig houdt. En de kul van die verhuizingen tussen twee vergadersteden zit mij hoog. Het kost tijd, geld en ruimte in een tijd waarin allerlei overheden, ook die van Europa, het gewone volk op matiging vanwege milieueffecten wijzen.
rekenen
Om jullie enig idee te geven hoe het komt dat een kwart van de eerstejaars van de pabo na een jaar bijspijkeren de veel te lastige sommen van de toets niet kan maken, geef ik jullie een voorbeeld uit die toets dat ik gisteren in de krant aantrof:
Een bouwterrein is 500m² groot.
De grond kost 49 euro per m².
Hoeveel kost dit bouwterrein?
Oeps, lastig hé!
Nou vooruit, nóg een voorbeeld:
Wilco verdient 2000 euro.
Hij krijgt een loonsverhoging van 200 euro.
Zijn collega Ron verdient 1500 euro. Hij krijgt in verhouding dezelfde loonsverhoging als Wilco.
Hoeveel is dat?
Ik snap wel waarom ze peentjes zweten, die pabostudenten.
Snijd een taart in 3 stukken. Een van die stukken wordt verdeeld tussen Tom en Nelleke.
Welk deel van de hele taart krijgt Tom?
Pfff…
En dan te bedenken dat een beetje onderwijzer deze sommen niet alleen zelf moet kunnen maken, maar ze ook moet kunnen uitleggen, liefst ook nog op meer manieren.
Hij (of zij) moet zo ver boven die stof staan dat hij (of zij) snapt wat er moeilijk is aan wat hij (of zij) zelf makkelijk vindt.
Tja!
het rekenen van meneer Kaczynski
Het is toch wat met die Polen. Ze komen pas kijken binnen Europa en hebben spatjes voor tien. Ze willen meer stemgewicht.
En weet je waarom?
Ze zijn nu met 38 miljoen, maar als de Tweede Wereldoorlog er niet geweest was, waren ze nu met 66 miljoen geweest. Daarom!
Binnen de EU wordt het stemgewicht bepaald door het aantal inwoners van een land.
De toch al niet van wereldvreemdheid vrije Poolse premier wil stemrecht voor 66 miljoen mensen. Logisch toch?



