Nanos

IMMORTELLE XLIX

Wel menigmaal zei de melkboer
Des morgens tot haar meid:
”De stoep is weer nat”. Och, hij wist niet
Dat er ‘s nachts op die stoep was geschreid.

Nu dat hij en de meid het niet wisten,
Dat was minder; – maar dat zij
Er hoegenaamd niets van vermoedde
Dat was wel hard voor mij.





François Haverschmidt (1835-1894)
(Piet Paaltjens)

uit: Snikken en grimlachjes

Dit artikel werd aangemaakt op vrijdag 3 augustus 2007 om 10:07 en werd geplaatst in gedichten. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.