(Hier geplaatst omdat er volgens Rob zelfs geen gedicht aan die ‘saaie, duffe, niet inspirerende maand die 720 lange uren gaat duren’, gewijd is.)
November
Het regent en het is november:
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.
En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
Schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.
De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen dove herinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.
Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan den tijd:
Altijd november, altijd regen,
Altijd dit lege hart, altijd.
J.C.Bloem (1887-1966)
overgenomen uit: Domweg gelukkig, in de Dapperstraat
Pollenverwachting:
Artikelen (RSS)
Je doet het waarachtig niet voor minder. Maar wat waar is, is waar. Het gevoel van Bloem verschilt niet van dat van mij. Alleen J.C. kan het natuurlijk veel beter onder woorden brengen, zeg ik in al mijn deemoed.
Het is een heel fraai gedicht maar ik vind november een prima maand hoor. Gewoon lekker veel naar buiten gaan zodra je tijd hebt, de natuur is prachtig en het regent helemaal niet zo vaak. Nu bijvoorbeeld is het heel lekker buiten.
Ik krijg dan weer de kriebels van december, de menselijke invulling dan. Verplichte lelijkheid alom, slijmerige muziekjes waar je maar komt en eindeloos sentimenteel gezeur. Ik ben altijd zóóóó blij als dat weer voorbij is.
@Aargh Kijk dan maar wat ik bij Rob in de reactie op ‘november’ van december zeg. De tweede helft mag van mij weg.
@ Aargh, Nanos:
Misschien vind ik november ook wel zo erg omdat dat vreselijke decembergedoe onafwendbaar nadert. Laat het maar snel januari en weer lichter worden…