Ik wens jullie allemaal een prettige dag,
een leuke avond

en een aangename jaarwisseling!

Tot ziens in 2008!

Het knalt rond ons huis al uren aan een stuk door. Dat kan leuker!
Hier kun je je eigen vuurwerk afsteken, boven de skyline van Londen, gratis en voor niks, zonder luchtvervuiling, zonder risico, en eventueel zonder geluid.
Een leuk spelletje!
Hoe vaardig ben jij met de muis?

Dit plaatje bleek niet moeilijk. Foute antwoorden kwamen er niet binnen. Gam, Maja, PeterS, Marnix, Martine, Wieneke, Henriette, Geartsje, Enneke, Wilcootje en CorryR kwamen allemaal wel op een of ander vuurwerk. Dat het om heel veel klappen ging werd op allerlei manieren gemeld.

Klik hier voor het hele plaatje,
deze keer eens geen eigen foto.

Bij Ria las ik over een horoscoop voor 2008.
Ik heb niet veel op met horoscopen. Als er al iets kan met horoscopen, dan kan het in elk geval niet zo grof. Het is grote onzin dat telkens een twaalfde van de mensheid dezelfde verwachting zou moeten koesteren. Gelukkig doe ik dat ook niet, en dat komt goed uit, want wat ik nu lees maakt me niet blij.

“De steenbok zal zich dit jaar aangetrokken voelen tot spirituele activiteiten en mystiek.”
Bah, wat eng allemaal.
En daarover, spiritualiteit dus, gaat het nog door bij relaties en carrière en persoonlijke ontwikkeling.
Spi-ri-tu-a-li-teit, en mystiek!!, … en ik.
Dat combineert niet. Dat kan nooit goed gaan!!
Hoewel, als ik in deze horrorscoop geloofde, geloofde ik misschien ook wel in spiritudinges, en omgekeerd.

Het wordt wel spannend want ik zal kunnen oogsten uit mijn investeringen, mijn beleggingen dus, en dat zal tijd worden!

Ik moet niet rekenen op veel veranderingen in het werk. Hm, ik hoopte toch op een afwasmachine. Maar er staat ook ‘wel dient zich een nieuwe collega aan waarmee u in de loop van 2008 een hechte band zult krijgen’.
Misschien toch?

Nou ja, het is een gratis horoscoop.

voor de oud-en-nieuwrecepties:

Je bent bij de plaatselijke super/grootgrutter.
Achter de kassa’s is nog een afdeling bloemen en planten. De aanbieding is heel aantrekkelijk, het is bijna voor niets en ziet er goed uit. Daar wil je wel iets van hebben.
Bijna voor niets betekent dat je moet afrekenen. Dat moet bij de servicebalie. Daar staat een lange rij. Niemand heeft een plantje.. Waarschijnlijk zijn het allemaal rokers. Je kent dat wel, pakje zus, drie pakjes zo, shag en dan nog vloei.
Je ruikt het al op afstand, rokers!
Wat doe je?

Je bent bij de HEMA en ziet precies het paar sokken dat je zocht. Je had ook al een pakje koekjes. Bij de kassa zie je een rij van zeker een meter of zes.

Kortom, er staat een rij en je hebt iets af te rekenen dat niet direct nodig is.

update
Er werd gevraagd wat ik zelf deed in deze situatie.
Ik ga niet in de rij staan. Die rij formeert zich vlak bij die bloemen, dus ik ben bijtijds gewaarschuwd. En ook vrijwel alle andere dingen kunnen best wachten of ik doe het zonder, dus ook daarvoor sluit ik niet aan als ik de rij te lang inschat.

Wie weet wat dit is?

Het antwoord staat hier.

Zes delen hebben we gezien, twee dvds, er ligt er nog een met twee afleveringen. Familieleden gaven de box laatst te leen, toen ze hier op bezoek waren.
“Dat is dertig jaar oud, wat moeten we daar mee?”
Het bleef weken liggen.

Maar het is uiteindelijk leuk hem weer eens te zien, de hele serie ‘Who pays the ferryman?’ Ik was het echt kwijt. En Frans Bauer hoeft niet voor ons. Dus we zagen vanavond drie afleveringen veerman, en van de week ook al een keer één en een keer twee. De rest komt zeker ook nog. Het speelt op Kreta, het is er zonnig en warm en licht. Dat kunnen we nu best hebben. Er wordt geïntrigeerd, ze doen nog aan eerwraak, er groeit liefde en ze smeden vriendschappen. Alle ingrediënten voor iets aardigs zijn dus aanwezig. En dat muziekje zit al weer stevig verankerd in mijn hoofd, van de week ook al. Wel een leuk muziekje trouwens.

Elk jaar denk ik het, ik stop ermee. Van anderen hoor ik dat ook wel eens. En toch gingen we er steeds mee door.
Het is niet onaardig bedoeld, ëcht niet. Maar dit jaar heb ik het gedaan, ik nam een sabbatical year wat de kerst- en nieuwjaarskaarten betreft. Ik heb er niet een verstuurd.
Dus als je mijn kaart gemist hebt, het lag niet aan de posterijen. Het lag aan mij.
Hopelijk had je toch een leuke dag vandaag.. Weet je wat, ik stuur je hierbij twaalf kaarten, met mijn beste wensen!

In de krant lees ik dat schaatsen tegenwoordig een bezigheid lijkt van 50+ers. Dat zou komen door het gebrek aan winters in de laatste decennia. Jammer, want schaatsen is leuk. Ik lees dat die oudere schaatsers dit weekend veel herinneringen ophaalden aan vroeger, aan de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw,

…toen er elke winter nog minstens vier weken geschaatst kon worden.

Neem van mij aan, dat is niet waar: Je kon desgewenst wel tien weken schaatsen, maar dan moest je er wel voor naar een kunstijsbaan. Het was echt niet elke winter raak met wekenlang natuurijs! Er waren winters met nul natuurijsschaatsdagen tussen.
Neem nou maar eens de Elfstedentochten. Als er vier weken natuurijs ligt, is de kans op zo’n tocht toch wel heel reëel. Die tochten werden gehouden in 1953 en 1956, in 1963, in 1985 en 1986, en in 1997. Dat zegt toch genoeg. En die grote pauzes ertussen waren niet nieuw. Zo werd er een tocht geschaatst in 1917 en daarna pas weer in 1929.
De mythe van al die echte winters uit de jaren zeventig kun je dus wel vergeten!

Toen ik een jaar of zeventien was, verkocht ik mijn schaatsen aan een vriendinnetje van mijn zusje (Ze zijn nooit betaald, maar dat is een ander onderwerp). Ik had zoals vrijwel iedereen om mij heen kunstschaatsen en wilde overgaan op noren nadat ik een keer tien kilometer molentocht op die kunstdingen had gereden. Die noren zijn er nooit gekomen, want het wilde maar niet lang genoeg meer winter worden om meer te kunnen schaatsen dan op een ondergespoten tennisbaan. Daar mocht je met noren niet eens komen. Ik kocht dus maar weer schaatsen waarmee je wel welkom was. Genoeg geïllustreerd dat het niet waar is van die terugkerende strenge winters?

Het is geen fietsbel
en ook geen deurbel.
Er kwamen heel wat goede antwoorden op deze kijk. Kennelijk zijn veel huishoudens zo’n molentje rijk (geweest).
Lucky, PeterS, Mariette, Hermien, Maja, Eveline en Henriette kwamen met uiteenlopende omschrijvingen voor hetzelfde ding.

Je plaatst vier kaarsjes in de houdertjes,

door de opstijgende warme lucht gaat het turbineblad draaien en tikt elke rondgang een engeltje tegen de bel

… en dan hoor je ‘ting ting ting’ totdat je vader geïrriteerd de kaarsen uitblaast

Precies!
Gelukkig voor de vaders waren het kleine kaarsjes. Bij ons thuis werd bepaald dat er maar één keer kaarsjes in het molentje gingen. Daar wilden we best zuinig mee omspringen.
Later vonden we er wat op. Op de kachel werkte het ook.

Wat is dit?




Het antwoord staat hier.