Aan seksuele voorlichting werd bij mij thuis niets gedaan. Ik heb er tenminste nooit iets van gemerkt. Misschien hadden mijn ouders de taken verdeeld. Mijn vader had dan misschien de taak zijn zoons van de nodige kennis te voorzien. Ik heb ooit mijn broer horen ontbieden naar mijn vaders kantoortje en daar werd hem gevraagd: “Wat wil je weten?” Mijn broertje had geen idee waar de vraag op sloeg. Hij had dan ook geen vragen. Hij deed mij na afloop verslag van dit gesprek dat niet plaatsvond. Later bleek dat mijn vader, als alle vaders van de verse eersteklassers van de middelbare school, van de school het verzoek had gekregen zijn zoon voor te lichten. Een week later kreeg mijn broer nog wel een voorlichtingsboekje voorgeschoteld. Dat was het dan. Dat is zo te horen al minimaal.
Maar als mijn moeder de dochters voor haar rekening kreeg, is ze in die opvoedende taak volledig tekort geschoten. Ik heb haar ooit gevraagd waarom het nooit een onderwerp van gesprek was geweest, Ik was toen een jaar of zestien. “Ik dacht dat je het wel wist,’ was het antwoord. Dat was ook zo, maar dat kon ze niet weten. En wat ze met ‘het’ bedoelde, is nog maar helemaal de vraag.
Het zal wel de geest van de tijd geweest zijn. Seks was een van de vele dingen waarover men liever niet praatte, in elk geval niet met zijn kinderen.

Omdat het nu toch ruim na 24 uur is, kan ik wel een filmpje linken (Het is in het Engels. Klik op het plaatje.).
Wie verder nog vragen heeft, kan online terecht bij de love-coaches van de Amsterdamse GGD.

Dit is ‘m dan, mijn nieuwe camera, de Panasonic DMC-FZ8.
Ik heb lang getwijfeld, óf een spiegelreflex (SLR), óf zoiets als dit ( en dat werd al snel deze!). Maar een SLR geeft meer gesjouw met lenzen, en dat wil ik niet.
Dit is een geweldige camera. Hij heeft 12x zoom, alles kan automatisch, maar desgewenst ook handmatig. Er zit een Leica lens op. Tot nu toe kan ik niet anders dan dan deze camera aanraden. Hij ligt lekker in de hand, is niet te zwaar en heeft heel veel mogelijkheden.
Ik heb er al een heleboel foto’s mee gemaakt, en er het overgrote deel weer van weggegooid, zoals het hoort. Er zitten heel mooie resultaten bij, en dat maakt des te kritischer bij het beoordelen van de rest. Dat krijg je nou, als je niet ver van huis komt. Dan gaat het om de foto’s en niet om het plaatje, zoals in de vakantie of bij een dagtripje. Het experimenteren werpt wel vruchten af, ik leer voorlopig nog heel lang bij.
In de loop der tijd zullen er hier wel regelmatig producten van deze camera op dit weblog verschijnen. Ik heb in elk geval al een paar leuke ‘kijk’-opdrachten voor jullie. Die zijn bij de voorraad gevoegd, want ik had er nog een paar.

De velden met (*) móeten worden ingevuld!

(klik op de foto voor een grotere foto)