
Een foto als deze kan hier niet dagelijks gemaakt worden. Aardappelen schillen komt hier maar weinig voor. Een zak van vijf kilo is sowieso veel te groot. Die piepers zitten lang voor ze geconsumeerd kunnen worden zwaar onder de uitlopers. Deze foto is een oudje, van januari 2005. Ik heb toen een, inmiddels incomplete, serie gemaakt van de gang van zaken bij het frites maken. Dat knutselden we altijd van verse aardappelen. De laatste jaren doen we eigenlijk niet meer aan patat. Waarom niet? Geen idee, het gebeurt gewoon niet meer. Nou moet je ook weer niet denken dat dat de laatste keer was dat ik piepers heb gejast, maar een relatieve zeldzaamheid is het wel.

Dat was het dus bij de jongste ‘kijk’-vraag, een aardappelschil. Het aantal deelnemers viel me wat tegen, juist nu ik een volgens mij heel makkelijke vraag had gesteld. Willen jullie meer uitgedaagd worden? Of liep iedereen in het bos?
Goede antwoorden kwamen van PeterS, Job, Marnix, blogbaas, Wieneke, Inge, Eveline, Hanscke en Pieke.

Kuisters waren bij ons de gewone knikkers, zoals deze. Hoe groot ze ook waren, het bleven kuisters. Héél grote waren net zo goed kuisters, maar werden soms onderscheiden als ‘bonken’. De waarde van een bonk werd per sessie bepaald.
maar met dit plaatje uit de reactie erbij kon het toch niet moeilijk zijn.

