Twee laadjes opruimen en je bent af van het resultaat van het jaren sparen van lege of oude goedkope balpennen, kapotte punaises, uitgedroogde vulpenvullingen, verbogen paperclips, niet de definiëren klemmetjes, verdwaalde splitpennen, veel te harde potloodjes, onbruikbaar geworden markeerstiften, nooit meer nodige schrijfmachinelinten, gespleten kroontjespennen, gebroken lineaals, lege of ingedroogde potjes Ecoline, verteerde elastiekjes, keiharde gummetjes, lekkende vulpennen en roestige puntenslijpermesjes. En dan heb ik het niet over de stapel aan de deur gekochte ansichtkaarten die het versturen nooit waard waren.
Het is een stuk luchtiger geworden in de opgeruimde laden.
Nanos
Het hoeft niet, maar het mag wel
Wat een mooie tekst. Herman van Veen heeft zo een liedje van een boodschappenlijstje en het eindigt (als ik mij niet vergis) met: “Alleen geluk, dat kan je niet kopen, nee, dat is niet te koop!
Ik werd opgehouden; er was iemand aan de deur. Ik bedoel maar dat het zo’n prachtige opsomming is. Bijna een gedicht….
Maar goed van je, dat opruimen, daar ben ik AF EN TOE ook mee doende, maar bij mij is het net zo snel weer vol. Helaas.
regelmatig verhuizen…. een paardenmiddel, maar het werkt…
Verhuizen werkt ook!
Hehe, zo’n laatje heb ik dus ook..