Met de krant erbij aan de koffie, buiten in de schaduw, is het leven best uit te houden. Bij het stukje dat ik lees, moet ik twee keer hardop lachen. Het is intriest wat ik lees, maar ik kan niet anders dan lachen. Het is bijna niet te geloven!
Ik zit niet alleen buiten. Ik heb dus iets uit te leggen.
Het komt hierop neer:
De Iraanse tv ziet zich voor een dilemma geplaatst. Er gaan drie topsportsters uit het land naar de Olympisch Spelen, waar ze volledig ingepakt hun prestaties mogen leveren. Maar kan de staatstv dat wel uitzenden? Over hun landgenoten hoeven de mullah’s zich geen zorgen te maken. Die houden zich wel aan de kledingvoorschriften, ze moeten wel. Maar ze sporten niet alleen, en hoe moet het dan met hun tegenstandsters? Die tegenstandsters hebben natuurlijk geen hoofddoek om bij het roeien of bij taekwondo, om van zedige bedekking van de rest van het lichaam maar te zwijgen. Of moet de Iraanse tv het optreden van deze drie vrouwen maar negeren? Ja, noem dat maar eens geen probleem. Bij de Iraanse staatstv hoopt men op ontheffing.
Het valt ook niet mee met die rare mullah’s. Zo is er volgens de krant een van wie vrouwen niet mogen skiën. Dat is dan niet eens vanwege mogelijk gebrek aan kleding, maar omdat men bij het skiën de knieën zodanig moet bewegen dat het lijkt op dansen. En dat mag natuurlijk niet!
En wat te zeggen van de mullah die er een probleem in ziet dat een Islamitische vrouw een partij kickboksen of taekwondo wint? De (mannelijke!) scheidsrechter pakt de winnares bij de hand en steekt die vervolgens omhoog. Je begrijpt dat dat heel onzedelijk is!
Archief voor juli 2008
Woensdag brachten we onze logé terug naar zijn ouders. We proberen als we in het westen zijn het nuttige met het aangename te verenigen en dat kwam deze keer goed uit. We waren nieuwsgierig naar de zandsculpturen op de boulevard van Noordwijk. Daar gingen we dus maar eens kijken. Ze bleken de moeite van een bezoekje waard. Het thema ‘Disney’ is dan ook een heel dankbaar thema. De zandkunstwerken zijn groot, met veel uitgewerkte details. Kijk maar eens naar dit stukje van het kasteel van Doornroosje,
de heks van Sneeuwwitje,
twee van de zeven dwergen
en de koningin uit Alice in Wonderland.
Zeg maar niks, ik weet het, het is hier stil. Ik had genoeg te doen. Vanaf vorige week zaten mijn dagen prettig vol, en ik ga dat niet allemaal vertellen. Ik kies een paar dingen uit. Dinsdag bezochten we kasteel Doorwerth nog eens. De oude acacia, waar ik in mei over schreef, staat nu vol in blad.
Ik zou zo mijn derde dikkeboomstukje van deze maand kunnen schrijven, kijk maar eens even.
Binnen ging de belangstelling van het jongste lid van het gezelschap vooral uit naar de tafel met replica’s van een schild (loodzwaar), een paar helmen (ook zwaar) en een kap van maliën (zwaar). Je kunt het allemaal ‘passen’, en dat is ‘cool’. Geïnteresseerden kunnen op dinsdagen in juli en augustus het stuwcomplex onder begeleiding bezoeken. Er moet wel tevoren besproken worden. Verkeerd beroep gekozen
Toen ik vorige week pal voor zijn neus ging staan gaf hij geen blijk van enige herkenning. Maar ik herkende hem wel. En hij steekt nog steeds zijn tong naar me uit.
Er staat nog veel meer moois in het park. Zo staat er een driehonderd jaar oude plataan. Het is een holle boom. Je kunt er met met zijn tweeën in staan, en de holte is zo hoog dat je vader of je moeder er ook nog bij kan! Landgoed Hemmen update: Begrijpen doe ik het niet, maar er zijn er veel die het wel begrijpen. Sterker nog, ze dóen het of nemen het zich in elk geval voor: vier dagen achter elkaar tientallen kilometers lopen. Dat van het lopen kan ik met enig inlevingsvermogen misschien nog wel vatten, maar het filelopen van de Vierdaagse… Wat is er leuk aan het lopen tussen honderden mensen, en het daarvoor ook nog bij nacht en ontij voor je bed uit komen? Ze zeggen dat het gezellig is. Dit jaar zijn het er weer meer dan 43.000, afkomstig uit alle windstreken. De foto heb ik gepikt van de 4Daagsewebsite.
Dikke boom Blijven gaat jou net zo makkelijk Er kuierden tal van geslachten rond Bert Bevers Vandaag is de slotdag van de Conventie van de Sons of the Desert. Het NOSjournaal besteedde er uitgebreid aandacht aan, TV West ook. Het is de eerste keer dat deze Internationale Conventie niet in Amerika of Engeland plaatsvindt, maar op het Europese vasteland. Op deze 16de editie die van 9 t/m 13 juli duurt werden 250 deelnemers verwacht. Sons of the Desert is de Laurel–en-Hardyfanclub, genoemd naar een van de films van het duo, Sons of the Desert. Oorspronkelijk was Amsterdam gepland als plaats van samenkomst, maar om onduidelijke redenen zijn ze terecht gekomen in Alphen aan de Rijn. Vrijdag was ik na lange tijd weer eens in de plaats waar ik geboren en getogen ben. En daar zag ik ineens een heleboel rode petjes.
Hé, de conventie. Om het verlies van Amsterdam goed te maken, was de club zo te zien losgelaten in Leiden. Geen slechte keus natuurlijk!!
Ach, Inge, |
|
Hij zal er wel vaker staan, daar op de Noordwijkse boulevard. Hij glom als een spiegeltje en stond prominent aanwezig te zijn vlak voor een strandopgang. Hij is te huur voor als je iets te vieren hebt of, en dat is volgens mij een veel betere reden, als je een uurtje of zo leuk rond wilt rijden.
Ze lopen hier door het dorp, op de eerste dag. Het is een lang lint van wandelaars in de meest uiteenlopende outfits. Het ís ook best gezellig hoor, langs de kant. De terrassen zitten vol. Voor het gemeentehuis staan de hotemetoten ons te vertegenwoordigen. Er spelen orkesten, langs de straat staat het vol met klappende toeschouwers, en daartussendoor trekt dus dat defilé. Rugzakjes, heuptasjes, rare petjes, en heel veel vreemde loopjes waarbij je je afvraagt hoe het mogelijk is dat je zo zoveel kilometers kunt maken.
En dat wilde hij wel.
Pollenverwachting:
Artikelen (RSS)
