Het moet zeker veertig jaar oud zijn, en misschien nog wel meer. Zo maken ze ze niet meer. Ze zijn nu van plastic. In die plastic dingen kun je niet zo makkelijk vier spijkertjes slaan om te kunnen punniken. Daar staat tegenover dat dit garen niet erg stevig bleek. Dat kan aan de ouderdom liggen, maar het kan ook zijn dat we nu gewend zijn aan een mix met wat nylon of zo er in. In elk geval brak de draad op de machine binnen de kortste keren. Waarschijnlijk komt dit klosje nog van mijn moeder vandaan. Toen ik de deur uit ging, nam ik een klosje met wit garen, een klosje met zwart garen en een paar naalden mee voor als de nood zo hoog was dat ik het wel móest gebruiken. Ik sluit niet uit dat dit een van die klosjes is.
De associatie met punniken kwam van Pieke. Hij herkende direct het garenklosje bij kijk- 35-.
Hij was niet de enige die het klosje goed raadde. Tagrijn, Martine, Job, Ria, Jacqueline, Jeanne, Geartsje, Eveline en Xiwel zagen het ook.
Pollenverwachting:
Artikelen (RSS)
Prachtig hè! Ik heb ook nog een zak vol. Restanten van jaren
Ik zag er helemaal niks in. Toch moet ik het ook gekend hebben -ook van die leeftijd- maar nee en het merk ook niet. Dat zoveel mensen het goed hadden….?
Gefeliciteerd allemaal!!
Ik heb ze ook nog altijd, komen bij mijn oma vandaan. Zoals nog meer van die ouderwetse spullen, als stopgaren e.d.
Ik ken deze Engelse klosjes wel, maar kon alleen de Chinese houten versie hier in huis vinden. Mijn moeder kocht zoiets bij de manifacturenwinkel op het dorp. Pas later begreep ik via Engelse les wat manifacture inhield. Zonder het te weten gebruikten mijn ouders heel veel Engelse woorden, maar spraken die op z’n Nederlands uit.
Ik heb er nog een paar
Klosjebreien was een van de dingen waar ik erg goed in was. Ik had wollen strengen van tientallen meters lang. Waarom ik zo’n onzinnige hobby had?
Misschien omdat het simpel was?
Eindelijk goed!