Eigenlijk heb ik niets te vertellen. Ik ben, zeg maar, inspiratieloos. Of eigenlijk: Ik kan niet schrijven over niets. Of nee, ik kan het wel, maar ik kan het niet geïnspireerd. Misschien komt het omdat ik me niet kan voorstellen dat dat wat me de laatste dagen bezig hield, letterlijk dan wel te verstaan, interessant zou zijn voor anderen. En daarnaast zag ik alleen wat tv-geneuzel over steeds hetzelfde onderwerp. En ik heb een boek dat best wel weer eens lekker leest. Dat ook nog. Als ik in vorm ben, schrijf ik van alles over niks. Ik ben, denk ik, niet in vorm. Maar goed, ik zal het een beetje uitleggen.
Hij staat er, de nieuwe keuken, sinds gisteren. We kampeerden zo’n beetje gedurende een dag of tien. Naar boven om je handen te wassen, koffiewater tappen bij het fonteintje bij de wc, dat soort dingen. En stof happen, dat hebben we ook uitgebreid gedaan. Er was hier veel niet om aan te pakken zo smerig, en deels zal dat nog wel zo zjin, maar dat zie je niet. Maar het kamperen is verleden tijd. Hij staat er en we hebben sinds vanmorgen ook al weer water, en gas, en alles doet het tot nu toe. De keukenkastjes zijn schoon, maar nog wel leeg. De kamer is weer tot toonbaar afgestoft. En de rest doen we rustig aan.
Zijn we nu verder klaar?
Nou nee, er moeten nog andere tegels over de oude geplakt worden. Daar denken we nog over na.
Laat je nog een foto zien van de nieuwe keuken? Ik ben benieuwd!
Die van ons een ongeveer 14 jaar oud en ik noem hem nog “mijn nieuwe keuken”.
Over inspiratieloosheid kan ik meepraten. Daar kamp ik al lange tijd mee. Ze zeggen dat het vanzelf weer over gaat… Ik lees momenteel ook het ene boek na het andere. Op zich ook heerlijk!
Ja ik ben ook wel benieuwd eigenlijk. Rustig aan doen is heel verstandig
Van dat inspiratiegedoe heb ik vrijwel nooit last. Eigenlijk vind ik dat dan ook een handicap, want ik moet nodig wat andere dngen doen als strijken en de administratie en clubblad voor een vereniging. Daar heb ik dan weer veel minder inspiratie voor.
Ik heb een kleine en simpele ‘keuken’. Dwz ik noem de ruimte waar ik kook en afwas altijd de keuken en niet het keukenmeubilair met inbouwapparatuur. Dat laatste wordt door de ‘keuken’-leveranciers bedoeld. Op mijn gasplaat en wasbak na heb ik niets aan inbouw. De koelkast staat bij mij lekker vrij zodat ie 10% minder electrisch verbruikt. Een afwasmachine heb ik niet, daar heb ik tekort afwas voor.
Toch zat er bij mij wel een lastigheidje in, mijn 100-jaar oude muren staan behoorlijk scheef en ik heb een hoek-aanrecht. Dat spul heb ik zelf ingemeten en opmaat laten zagen door een keukenleverancier. Plaatsen heb ik met een kennis gedaan, want dat vertrouwde ik geen ander toe. Ik heb alles laten brengen en in mijn woonkamer opgeslagen. Daarna heb ik de oude (met echte stenentegels in het aanrechtblad) uitgebroken en de nieuwe er in geprakt. Die ging er maar op 1 manier en zuigend in. Bij elkaar heeft het uitbreken, plaatsen en afstellen een halve zaterdag in beslag genomen.
Ook ik heb toen de wandtegels zo gelaten onder het motto: Dat kan later ook en ik moet eerst maar eens zien hoe dit staat. Het is nu 8 jaar later en ik heb er nog niets aan gedaan. Die tegels (het zijn er niet zoveel) zijn allemaal heel en zien er redelijk uit. Ze zijn alleen niet zo makkelijk schoon te houden en ik spetter nog wel eens met roerbakken. Dus wie weet vervang ik ze toch nog eens.
Ben je niet blij dan?? Het zal toch wel prachtig ogen, zo’n gloednieuwe keuken. Ik zou er nog niks in klaarmaken, eerst een paar dagen naar kijken en kijken …en roepen: “O wat mooi! Nog nooit zo’n mooie keuken gehad!!”
@Thérèse
Klopt, nog nooit zo’n chique keuken gehad. Ik ben hartstikke blij. (Ook na wat er staat in de volgende post. )
Maar er moet wel iets in woirden klaargemaakt. Dt wil je wel, iets anders na een paar weken magnetronmaaltijden.