Eigenlijk heb ik niets te vertellen. Ik ben, zeg maar, inspiratieloos. Of eigenlijk: Ik kan niet schrijven over niets. Of nee, ik kan het wel, maar ik kan het niet geïnspireerd. Misschien komt het omdat ik me niet kan voorstellen dat dat wat me de laatste dagen bezig hield, letterlijk dan wel te verstaan, interessant zou zijn voor anderen. En daarnaast zag ik alleen wat tv-geneuzel over steeds hetzelfde onderwerp. En ik heb een boek dat best wel weer eens lekker leest. Dat ook nog. Als ik in vorm ben, schrijf ik van alles over niks. Ik ben, denk ik, niet in vorm. Maar goed, ik zal het een beetje uitleggen.
Hij staat er, de nieuwe keuken, sinds gisteren. We kampeerden zo’n beetje gedurende een dag of tien. Naar boven om je handen te wassen, koffiewater tappen bij het fonteintje bij de wc, dat soort dingen. En stof happen, dat hebben we ook uitgebreid gedaan. Er was hier veel niet om aan te pakken zo smerig, en deels zal dat nog wel zo zjin, maar dat zie je niet. Maar het kamperen is verleden tijd. Hij staat er en we hebben sinds vanmorgen ook al weer water, en gas, en alles doet het tot nu toe. De keukenkastjes zijn schoon, maar nog wel leeg. De kamer is weer tot toonbaar afgestoft. En de rest doen we rustig aan.
Zijn we nu verder klaar?
Nou nee, er moeten nog andere tegels over de oude geplakt worden. Daar denken we nog over na.
Wie weet wat dit is?
