Wil je veilig knallend het nieuwe jaar in?
Het leuke vuurwerkspelletje dat ik vorig jaar linkte, bestaat nog steeds: Hierkun je je eigen vuurwerk afsteken, boven de skyline van Londen, gratis en voor niks, zonder luchtvervuiling, zonder risico, en eventueel zonder geluid.
Een leuk spelletje!
Hoe vaardig ben jij met de muis?
Vorig jaar op deze dag bekeek ik mijn horoscoop voor 2008:
“De steenbok zal zich dit jaar aangetrokken voelen tot spirituele activiteiten en mystiek.”
Bah, wat eng allemaal.
En daarover, spiritualiteit dus, gaat het nog door bij relaties en carrière en persoonlijke ontwikkeling.
Spi-ri-tu-a-li-teit, en mystiek!!, … en ik.
Dat combineert niet. Dat kan nooit goed gaan!!
Hoewel, als ik in deze horrorscoop geloofde, geloofde ik misschien ook wel in spiritudinges, en omgekeerd.
Het wordt wel spannend want ik zal kunnen oogsten uit mijn investeringen, mijn beleggingen dus, en dat zal tijd worden!
Ik moet niet rekenen op veel veranderingen in het werk. Hm, ik hoopte toch op een afwasmachine. Maar er staat ook ‘wel dient zich een nieuwe collega aan waarmee u in de loop van 2008 een hechte band zult krijgen’.
Misschien toch?
Dan is het nu wel tijd om terug te kijken of het allemaal misschien toch klopte.
Ik kan je geruststellen. Ik ben er niet spiritueler op geworden. Daar was toch echt maar heel weinig voor nodig, want mijn spiritualiteitsgehalte is ongeveer nul. Heel heel jammer voor mijn persoonlijke ontwikkeling, helaas, het zou zo goed voor me geweest zijn.
En dan ben je natuurlijk heel benieuwd hoe het met de oogst uit mijn investeringen is gegaan. Nou, het is inmiddels crisis, weet je nog. Dan weet je ook hoe het met al mijn beleggingen ging. Maar er is een lichtpuntje bij de veranderingen op het werk te constateren. De nieuwe collega, de vaatwasser, is er eindelijk gekomen.
“Leg drie boektitels op elkaar, zó, dat ze een gedicht vormen,”
zegt Martine.
Ik heb het vaker zien doen, en het blijkt nog niet mee te vallen.
Titels genoeg, maar zijn ze ook geschikt?
En wat als de naam van de auteur in de weg staat of als die titels bij lange na niet behoorlijk onder elkaar te krijgen zijn?
Ik heb die naam er maar tussenuit geknutseld hier mijn bijdrage:
Het bovenste boek is een bundel met dichtbundels van Rutger Kopland.
In het midden ligt een boek van Daphne Meijer.
Het boek onderaan is geschreven door Astrid Roemer.
Vrolijk was ik niet in mijn vorige post.
En daarnet las en bekeek ik het magazine bij de Volkskrant van gisteren, het jaar 2008 in foto’s. Daar wordt een mens al helemaal niet vrolijker van. Er is nog een bijlage ‘Fotospecial observatorium/oorlog’, over oorlog dus, van honderd jaar geleden tot nu. En het thema van de bijlage ‘het Betoog’ is angst. We zijn in 2008 ‘bang gemaakt’ en ‘bang geworden’, staat er ergens. Ben ik bang? Ik doe enig zelfonderzoek. Maar ik heb er weinig aan die bangmakerij overgehouden. Ik heb er geen last van, maar de teneur van de bijlage wijst erop dat veel anderen dat wel hebben. Of ook dat wordt ons aangepraat, dat kan ook nog. Verder wordt er in de krant flink aandacht besteed aan de perikelen van dit moment in de financiële wereld. En er staat een lekker stuk over de nog altijd dreigende pandemie.
Wat een heerlijk krantje weer deze keer!
Die oorlogen zijn vreselijk natuurlijk. We kunnen hooguit hopen dat er ooit een eind aankomt, maar gezien de uiteenlopende belangen is daar weinig kans op. Laten we maar blij zijn dat we niet midden in een kruitvat wonen.
En de rest? Bij mij duurt het nooit lang. Doemdenken (dat mooie woord van Koot en Bie uit een van al die vorige crises) is mij vreemd. Ik ben óf een rasoptimist, óf ik heb een enorm boord voor mijn kop.
In de krant van gisteren wordt vandaag de vis verpakt.
Ik typ dit alweer fluitend, merk ik.
Ik ga mijn zinnen verder verzetten.
En vertelt u eens.., was het gezellig met de kerstdagen? Is het gelukt? Want dat moet hè, het moet gezellig zijn met kerst, warm en gezellig. Dat is verplicht.
Het moet ook Vredig zijn, Vre dig, Vrede op aarde. Op aarde dus, maar dat hoeft alleen met kerst, Daarna hoeft het weer niet meer. Vooral daar waar het volgens de overlevering begonnen is, die vrede op aarde dus, in Betlehem weet je wel, daar hoeft het alleen maar tot en met de kerstdagen. Israel heet het daar, tenminste het is er eigenlijk Palestijns, maar volgens velen in Israel is het daar eigenlijk Israel, want dat is hen ooit beloofd. En beloofd is beloofd, ook al ben je er weggegaan en is het inmiddels van een ander. Dus dan kun je wel op een ander stukje waar je nog wat Palestijnen hebt opgesloten een stuk of wat granaten gooien. Het was toch al geen kerstmis meer en ..
‘Hé Nanos, ben je boos of zo?’
‘Uh…’
Ik haal maar eens diep adem…
Zo!
Dan gaan we nu weer leuk doen, leuk moet het zijn. Dat is verplicht. OudenNieuw moet leuk zijn, een leuk feest. En dat is deze week. Denk erom dat je het leuk hebt. Dat hoort zo!
Natuurlijk kun je dit weekend schaatsen. Hier wordt al twee weken geschaatst.
Net als vorig jaar staat midden in het dorp een kunstijsbaan. De baan van dit jaar is een stuk groter dan die van vorig jaar. Naast de baan staat een hele machinerie.
Onder de ijsvloer liggen aluminium buizen. Die kon je bij de opbouw goed zien.
De belangstelling is groot. Als het te vol is op de baan, moet je wachten. Ik zag al een paar keer een rij wachtenden. Het ziet er heel gezellig uit. Als ik er langs kom, blijf ik telkens even kijken. Ouders met kinderen, schooljeugd, krabbelaars achter een stoel, je ziet het er allemaal.
Sommigen komen wel heel snel vlak voor je langs schaatsen, dan is de foto deels bewogen. Ook leuk.
Naast de schaatsbaan is nog een ijsglijbaan gemaakt van een paar ijsvloerelementen. Daar staan de kinderen voor in de rij. Maar het gaat snel, je bent zo weer aan de beurt.
Welke van de kerstkaarten uit de vorige post heeft nu mijn voorkeur?
Dan zou je meer van moeten weten van de achtergrond.
Waar komen die plaatjes vandaan?
Ik ga het een beetje vertellen.
De engeltjes zijn een knip- en plakwerkje van deze foto. Hij dateert van een jaar geleden toen hij figureerde in een kijkvraag. Zo’n molentje is pure nostalgie. Velen van ons kennen het en we herinneren ons dat wij dat ding vééél leuker vonden dan onze ouders. Die hadden het al snel gezien met dat getingel. De engeltjes zijn letterlijk zo plat als een dubbeltje, koperkleurig zonder glittertjes, simpel en toch eenvoudig. Ik vind ze leuk, en heel geschikt voor op mijn kerstkaart.
Oplettende regelmatige bezoekers merkten al eens op dat er iets aan de hand was met de kopfoto’s op dit weblog. Eigenlijk is het niets met die foto’s zelf, het enige is, dat ze elkaar nogal eens afwisselen bij elke verandering of vernieuwing van pagina.
Tijdelijk zijn het nu allemaal kerstkaarten, voor elk wat wils.
Welke van deze kaarten zou jij het liefst ontvangen? Doe de poll! De poll is inmiddels gesloten.
[poll id="3"]
En welke van deze vijf vind je het beste bij mij passen? Gebruik daarvoor de reageermogelijkheid.
We hebben de kortste dag weer gehad. Vanaf nu gaat het de goede kant op, tergend langzaam, maar zeker. Hoewel, als je dit staatje ziet….
De zon gaat wel iets later onder, maar met de zonsopkomst vlot het nog niet erg.
Het is een ingewikkeld verhaal, vroeger ooit op school geleerd, maar de details ben ik al lang weer kwijt. Dat het onder andere over de elliptisch baan van de aarde om de zon ging, bleef me nog wel bij. Maar ik leerde ook, en de ervaring heeft dat bevestigd, dat we het vanaf januari echt gaan merken.
In elk geval schijnt hier nu de zon. En dat maakt het hier nu een stuk lichter dan het gisteren was.
Slimme kijkertjes hebben de riem van de kerstman al ontdekt.
Die stond als vraag te kijk in kijk -41-. Jeanne, Wieneke, Peters, Jacqueline, Marnix, Geartsje, Enneke, Hanscke, Vujàdé, Maja, Ton en Bettie hebben de vraag min of meer goed beantwoord. Ik ben al tevreden als de woorden ‘riem’ en ‘kerstman’ vallen. Maar dat het om een opblaaskerstman ging kwam ik maar één keer tegen, bij Vujàdé.
De stand van zaken is weer bijgewerkt. Nieuwsgierig? Kijk hier.