Gaan atheïsten nou ook al aan zending doen?!
Langs de snelweg A4 bij Schiphol komt binnenkort een billboard van 9 bij 12 meter met de tekst ‘Er is waarschijnlijk geen God, durf zelf te denken en geniet van dit leven’.
Wat een volkomen onzinnig initiatief, zo’n bord langs de snelweg. Na de zending en missie van de verschillende religies, krijgen we dus nu de atheïstische zending.

Wie zit daarop te wachten? Ik vind dit net zo onnodig als een bord met “God roept ook U!” of een bijbeltekst. Het bord komt er twee weken te staan. Dat is twee weken teveel. Het zal ook niet voor niks zijn. Is er met dat geld niets zinnigers te doen? Is het echt nodig anderen te overtuigen van je eigen overtuiging? Dat is iets wat godsdienstigen doen om onze zieltjes te redden. Het is voor ons eigen bestwil, denken ze. Daar kun je met enig inlevingsvermogen nog begrip voor opbrengen. Maar wat willen deze atheïsten redden?
Van mij mag het hoor, die bijbeltekstborden ook, daar gaat het niet om, maar het is zinloos. Het zal geen enkele gelovige overhalen niet meer te geloven, zoals dat ook omgekeerd het geval is.
Van mij, hoe ongelovig ik ook ben, zal geen cent steun komen voor deze flauwekul !! Sterker nog, als ik lid was van een humanistische organisatie en ik kwam er achter dat die dit initiatief steunde, zou ik mijn lidmaatschap per omgaande opzeggen!

Ze noemen de campagne op de website ‘ludiek’, speels dus. Willen de initiatiefnemers daarmee zeggen dat het niet serieus bedoeld is? Voor het resultaat uit een denktank is dit toch een weinig origineel en mager ludiek resultaat.

Wie weet wat dit is?



De oplossing staat hier.

Dit kwam ik laatst tegen, en het bleef staan ‘om er iets mee te doen’:

De alcoholproblematiek onder ouderen is in de laatste tien jaar vrijwel verdubbeld. En bij vrouwen is deze stijging nog groter. Van de bij de verslavingszorg ingeschreven alcoholcliënten boven de 55 jaar is bijna eenderde een vrouw. Beneden de 55 jaar is dit een kwart.
Het nationaal gezondheidsinstituut NIGZ maakt zich zorgen over deze trend en vraagt zich af of er, net als bij de jeugd, een relatie ligt met de beschikbaarheid van alcohol in onze samenleving.

Ik snap er weer eens niks van.
Ik drink niet of nauwelijks, met een glaasje wijn heel af en toe heb je het wel gehad.
Dat is niet eens uit braafheid of principe. Ik vindt het gewoon niet lekker en ben dus nooit dronken geweest en zelfs niet teut. Een kater is mij nooit overkomen. Ik ben duidelijk geen gezellig type, in elk geval niet als je drank als een voorwaarde voor gezelligheid ziet. Ik ben dus ook al jaren de BOB, al lang voor die werd uitgevonden.
Aangezien ik ook al niet rook, en bovendien een hekel heb aan rook én aan mensen die zat zijn, is stappen ook al nooit een favoriete bezigheid geweest.
Vroeger, toen ik nog een aanspreekbare leeftijd had, vond ik de benaderingen in de kroeg doorgaans geen welkome benaderingen. Ik woonde in een studentenstad: “Zég, kén ik jou ergens van??’

Mijn alcoholprobleem is dus wel duidelijk, het is er niet.

Van de week zei ik dat ik geen idee had waarom het hier de laatste dagen Döppertdurp heet. Maar Marnix wees me in een reactie op de vermelding in Wikipedia: ‘de Döppert is een ceremoniële pop van de domste Elstenaar van dat jaar, deze pop hangt tijdens Carnaval aan het gemeentehuis’.
Er ging een lampje bij me branden. Ik heb er ooit wel eens iets zien hangen en heb vast ook wel eens iets gehoord over wat het betekent..

Ik ben dus maar eens gaan kijken, en ja, daar hangt de Döppert.
(klik op de foto)

“Wie is dan de Döppert van dit jaar?” vraagt ik me nu af.
Ik ploeg nog wat door.
Dit jaar kreeg een wethouder de Döppert uitgereikt vanwege de rol die hij heeft gespeeld bij de keuze van de naam van het plein tegenover het gemeentehuis. Het is de bedoeling dat daar evenementen gaan plaatsvinden. Het kreeg de originele naam “Plein”. (Geloof me, de genoemde alternatieven waren zodanig dat “Plein” echt de goede keuze is.) Volgens het artikel dat de uitreiking meldt, wordt ‘de Döppert toegekend aan mensen die Elst op de kaart zetten’.
Waarmee dus wordt gezegd (zie de Wiki-uitleg hierboven) dat de domste Elstenaar Elst op de kaart zet. Nou ja, we doen het ermee.

We hebben een logee.
K. (5) is gekomen zonder zijn gebruikelijke knuffel Iefie. Die is vorige week ergens blijven liggen, maar ‘komt wel weer terug’. De tijdelijke bedgenoot lijkt op Iefie, maar is iets kleiner.
“Het is de baby van Iefie,” licht K. toe, “lief baby’tje hè.”
“Hoe heet de baby van Iefie?”
Het antwoord komt prompt en is verrassend:
“Ze heet koningin Beatrix.”

Zo heet het hier deze dagen, Döppertdurp. Vraag me niets over de betekenis, zo die er al is, of over de historie van de naam. Ik kan je niet helpen. Ik ben import en ik heb niets met carnaval.
Toch zagen we vanmiddag voor de tweede keer in 28 jaar de optocht. We hadden logees die het graag zagen en we gingen mee.
Misschien hadden we toch wat vaker moeten gaan kijken. Het was eigenlijk best leuk. En dan is het wel weer genoeg gecarnavald voor een jaar, dat wel.

(klik op de foto als je hem groter wilt zien)

- In de krant las ik dat er talen zijn die nog maar door één persoon worden gesproken. Die sterven dus zeker uit, want dat communiceert lastig volgens mij. Is het jammer, dat uitsterven?
Ja natuurlijk is dat jammer. Een taal kent dingen als verhalen en uitdrukkingen die uniek zijn. Van veel talen is optekening ervan al niet meer mogelijk. Er is zelfs geen laatste spreker meer.
- We krijgen logees en ik begreep dat we morgen naar de carnavalsoptocht gaan. “Dat is leuk voor de jongens.” Ik woon al 28 jaar elk jaar een paar dagen in Döpperdurp. Veel meer dan het tijdelijke plaatsbaambordje over de normale bij de toegangswegen tot mijn woonplaats zie ik er niet van. We zagen die optocht één keer. Het aantal door ons bezochte pronkzittingen is blijven hangen op 0. De gebezigde taal tijdens deze festiviteiten is geen uitstervende, maar in elk geval voor mij totaal onverstaanbaar. Op een eventuele optocht na zijn carnavalsfestiviteiten in welke vorm dan ook voor mij als hardnekkige en ook nog nauwelijks drinkende noorderling volkomen onbegrijpelijk.
- Taal is hoe dan ook altijd weer leuk en verrassend. Een van de logees blijft een paar dagen langer. Het is schoolvakantie, nietwaar. “Wat wil je graag eten, K.? Jij mag kiezen. Bedenk maar vast wat.” K. (5) kiest voor pizza. Dat doet me denken aan een vraag die hij alweer een tijdje geleden thuis stelde: “Wanneer eten we weer eens pizza uit de brommer?” Dat wordt dus in elk geval een dag pizza, zij het niet uit de brommer.

Ik sjouw achter mijn karretje door ons plaatselijk grootgruttersfiliaal. Achteraf realiseer ik het me, hij bleef wel aardig in de buurt, maar niet opvallend of storend. Ik had hem er al eens eerder gezien ook.
Toen trok hij de stoute schoenen aan: “Mevrouw, mag ik u iets vragen?”
(Dat mag natuurlijk altijd. Ik geef alleen niet altijd antwoord.)
“Ja, natuurlijk mag u iets vragen.”
Hij kijkt naar mijn handen die nu op de rand van het boodschappenkarretje rusten.
“Ik zie het al,” zucht hij, “ik had u willen vragen of u vrij was.”
Ik schenk hem mijn breedste glimlach, want het is lang geleden dat ik zo overduidelijk sjans had.

Ik kom hem nog drie keer tegen. We grijnzen telkens even naar elkaar. (Hm, hij ziet er eigenlijk best heel goed uit.)
“U bent gelukkig niet boos hè,” zegt hij nog.
“Nee, zeker niet, u heeft mijn dag nu al gemaakt.”
En zo is dat.

“Stoppen! Kom hier!!”
Het komt van achter mij en tegen mij zal het niet zijn.
“Stoppen, rotjong!”
Het is nu vlak achter me en het is nu gekrijs.
Tegelijkertijd word ik bijna van de sokken gereden, zeg maar ‘de vouw uit mijn broek’ als die erin gezeten had.
Het rotjong zal zo te zien een jaar of vijf zijn.
“Stoppen!!!”
Mijn oren hebben het gehoord, ze doen er pijn van.
Rotjong moet het ook gehoord hebben, maar hij rijdt wel door.
“KOM HIER!!!”
(Ik kijk eens even om …
Als ik zo’n moeder had, reed ik misschien ook wel door, denk ik nu.)
“KOM HIER, IK ZÁL JE!!”
Dan stapt Rotjong af en smijt zijn fiets tegen de grond. De dop van de bel rolt rinkelend weg en de rest van de fiets glijdt nog even door. Dan ligt het fietsje stil, precies voor de fietsenwinkel en precies naast zo’n zelfde fietsje.
“€169,” lees ik op het kaartje aan de winkelfiets.
Rotjong.

Ik keek weer even bij ‘Take a pic’ voor het thema van deze week, en daar lees ik:
“Deze week is het thema ‘Hollands’, wat is er echt hollands in jouw omgeving?”

Dat kan niet moeilijk zijn.
Letterlijk het dichtstbij zie ik de oude Hollandse tegel uit het begin van de zeventiende eeuw, die ooit redelijk heel van de muur in een oude keuken in mijn ouderlijk huis is gekomen. Maar daarover schreef ik al eens (al kan ik dat hier nergens vinden, dus het zal wel vóór 2007 geweest zijn en dan is het weg).
Maar waar denk je het eerst aan bij ‘Holland’?
Nou, net als Marsman natuurlijk. Je denkt aan brede rivieren die traag door oneindig laagland gaan. Die zijn hier in de buurt, want ik woon in de Betuwe.
Even naar het noorden kiekte ik afgelopen zomer de Rijn, vanaf de stuw bij Driel.

En een paar weken geleden maakte ik ten zuiden van de Betuwe deze foto van de Waal vanaf de dijk bij Slijk-Ewijk.

Dat van die tegel moet ik nog eens opzoeken. en als het er niet meer staat, kan ik er nog wel eens over schrijven.

Vorige week maakten we een wandeling in de Amsterdamse Waterleiding duinen. Er zijn mensen die beweren dat het in de randstad alleen maar druk is.


Volgens mij is dit ook randstad en we kwamen nauwelijks iemand tegen, alleen vlak bij de ingang zag je wat mensen. Het is een prachtig gebied. Het stuk waar wij liepen, bij Vogelenzang, is meer bebost dan de duinen die wat zuidelijker liggen.

Wat we wel zagen waren reeën en damherten. We konden ze vrij dicht benaderen zonder dat ze er van door gingen. Dit zijn er maar een paar, maar we zagen er op veel meer plekken.

Klik hier om nog wat foto’s te zien.
Je kunt dan onderaan vlak boven de taakbalk doorklikken met de pijltjes.

Vandaag was een leerzaam dagje.
Zo leerde ik dat het niet alleen een compliment is als ze tegen je zeggen: ‘Je bent een engel,’ het is evenzeer een compliment als ze je een ‘overheid’ noemen, of een ‘macht’. Jaja, dat zijn allemaal engelen, maar ze zijn niet allemaal van dezelfde orde. Ik las vandaag iets over de drie engelenkoren met elk drie rangen. Eigenlijk is ‘engel’ nog het minste, begreep ik.
Ik was vandaag in Utrecht. in het Catharijneconvent, museum voor christelijke kunst. Het was er redelijk druk en we hebben geconcludeerd dat we de gemiddelde leeftijd iets omlaag haalden. En dat wil wat zeggen. We gingen niet voor de tentoonstelling over engelen, maar die hebben we wel gezien. En natuurlijk zagen we ook monstransen, kazuifels, kelken, reliekschrijnen, wierookscheepjes en wierookvaten, avondmaalbekers, schilderijen, beelden, enzenzenzenz. Ze hebben er mooie spullen in de vaste collectie, daterend uit de vroege middeleeuwen tot nu, en al dat mooie en soms ook minder mooie kostbare spul moet je toch echt ooit eens gezien hebben.
De engelententoonstelling bevatte vooral veel schilderijen waarop engelen waren afgebeeld. We zagen er één knikengel. Dat vonden we wat matig. In onze beleving hadden we er graag een stuk of tien gezien en dan toch wel een paar ‘in bedrijf’. Leuk ook dat er ook een gang was met ‘engelen binnen de islam’. Ik wist het, maar had er nooit zo bij stilgestaan dat die ook daar een rol spelen.
Er is natuurlijk ook een museumwinkel. We hebben er alles bekeken, de boeken, de plaatjes, de kaartjes, de prullaria, maar niets kon ons in die mate bekoren dat we er de omzet wilden opkrikken.
Hoewel, deze boodschappentas… Hadden we misschien toch..?

Maar nu even serieus. Ik vind dat dit museum alleszins de moeite van een bezoek waard is, of je nou gelovig bent, van welke geloofsrichting dan ook, of niet .

Tot slot heb ik nog een vraag. Hiernaast zie je een van de prachtge beelden in het museum.
Welke heilige wordt hier afgebeeld? Er zit een hartverscheurend verhaal aan haar vast, maar dat zal je niet verbazen aangezien dat bij de meeste heiligen het geval is.


(Gsm-foto, klik voor een grotere afbeelding)

update
Peter heeft de Heilige Ursula gevonden.
Lees hier haar verhaal vol dramatiek in geuren en kleuren.
En hier staat het flink ingekort.