Op deze prachtige dag viert de christengemeenschap de …
Weet jij het?
Natuurlijk weet jij het!
Ik ga het dus niet uitleggen. Zoek het zo nodig maar op!
Ik durf er vergif op in te nemen dat de meerderheid van de Nederlanders het niet weet en gewoon de vrije dag viert zonder enig idee waar ze de extra dag morgen aan te danken hebben. Ik ken de theorie, maar snappen deed ik die nooit, en geloven ook al niet. Het blijft het verhaal zoals het er ooit ingestampt is. Ik vond het als kind al een vaag verhaal met die geest.
Toch zou het geen kwaad kunnen als de geest over ons kwam. De verruwing van de samenleving heeft onze volksvertegenwoordigers inmiddels ook bereikt. Als echte vertegenwoordigers spreken ze nu ook in de Kamer steeds meer de taal van het volk. En dat hoeft nou net weer niet op die manier.

Wie weet waar onderstaande foto gemaakt is?

update
Het goede antwoord is gegeven door PeterS.
Dit beeld van koningin Wilhelmina staat op de boulevard in Noordwijk.



Hall of Fame 2009

Wie weet waar -1- : Tagrijn en Mariette (foto Harderwijk)

******

Thérèse zette trots haar aalscholver op de kiek. Ik kan me daar iets bij voorstellen. Van de winter was ook ik heel blij toen het me lukte die twee vlak bij mijn huis op de foto te krijgen. Meestal zie je ze toch ergens onbereikbaar ver weg op een kluitje zitten.
Maar in onze vakantie hadden we er onverwacht vrij dichtbij een heleboel in het vizier.
Kijk maar eens even.

Er waren er nog veeeel meer.
Klik op de foto, dan zie je ze gelijk wat groter.
Op de derde foto, staan ook wat andere vogels. Over die beestjes zal ik de volgende keer schrijven, want voor hen kwamen we daar, in Simon’s Town, aan de oostkant van het Kaaps schiereiland, Zuid- Afrika.

‘Je moet het haar vertellen.’
‘Wat?’
‘Ja, je moet het haar vertellen.’
‘Wáhat?’
‘Nou, van hem.’
‘O, dát ..’
‘Je moet het haar vertellen!’
‘Ik?’
‘Ja, jij!’
‘Ik pieker er niet over.’
‘Ik vind echt dat je het haar moet vertellen!’
‘…’
‘Dus je houdt hem de hand boven het hoofd!?’
‘Het is kletspraat, toe nou, ik bemoei me daar echt niet mee.’
‘Dus je houdt hem de hand boven het hoofd ..’
‘…’
‘…’
‘…’
‘Toch vind ik dat je het haar moet vertellen!’

Leuk hè?! Er zijn er weer genoeg in de vijver in het parkje achter ons huis.
Maar er zijn ook minder leuke dingen daar in het water. De foto is een uitsnede. Dit is de hele foto.
Er drijft allerlei troep in de vijver, vooral verpakkingen van snoep en allerlei drankjes.
(Klik op de onderste foto voor wat voorbeelden.)
Er is bij de vijver een terrasje met een paar bankjes. Heel leuk ja.
Daar wil nog wel eens wat jeugd gebruik van maken, gelukkig de laatste tijd zonder harde muziek, maar dat moet ik afkloppen. Afvalbakken hangen er ook, maar het schijnt veel leuker te zijn de rotzooi in het water te kieperen.

Op 9 mei werd hier in Elst een straatmuziekfestival gehouden. Daar maakte ik onder andere deze foto.

De vraag bij kijk -49- was niet moeilijk, zoals ik vorige week al had beloofd. Er staat een stukje harp. Enneke, Gerrit, Marnix, J.van Heel, PeterS, Ton, Jeanne, Cornette, Tagrijn, Mariette en Job hadden geen enkel probleem met het herkennen van dit fragment.

De hoofdprijs ging niet naar de beginnende violistjes, en ook niet naar een van de vele duo’s, de didgeridoospeler, het smartlappenkoor of de mevrouw met de trekzak die het publiek uitnodigde mee te zingen. Ook de harpiste op bovenstaande foto won niet. Winnaar werd Bandera Latina, een groep met een eigen website, een web-log en diverse filmpjes op You Tube.

De stand van zaken bij het kijkspel is weer bijgewerkt. Nieuwsgierig? Kijkhier.

Wie weet wat dit is?



Schrijf hier je oplossing.




Nieuwsgierig naar de stand van zaken bij het kijkspel? Kijk dan hier..

Je kunt hier alleen reageren met het mailformulier, maar in de nieuwe zomerquiz kun je gewoon doen. Daar is vraag -1- nog niet beantwoord. Er staat nu een tip bij.
Doe je best en zie straks je naam bovenaan in de Hall of Fame 2009.

Vorige week waren we bij de opening van een expositie.
De officiële spreker had nagedacht over kunst. Wat was nou kunst, en wat niet?

‘Kijken is ook kunst’

zei hij heel nadrukkelijk.
En voor iemand die nooit enig genoegen heeft beleefd aan scheppende activiteiten als plakken, knippen, breien, tekenen, schilderen of boetseren en daar vaak op is aangesproken, is het horen van die uitspraak als een warm bad.

Zaterdag maakte ik deze foto.
Waar was ik?
En wie zit hier achter de tralies?


tip, 21 mei
De man heeft er bij mijn weten nooit in levende lijve achter de tralies gezeten. Het zal nu wel tegen diefstal en vandalen zijn, maar…
die zouden daar wel hun best voor moeten doen.
Dit is een foto van iets verder weg. Het is een small straatje midden in het centrum.
Waar was ik?
En wie zit hier achter de tralies?
Weet je het nu?

‘We zijn echt een beetje gek,’ dacht ik, toen we vanmorgen met zijn drieën bij de druppende keukenkraan om elkaar heen stonden te draaien. We stonden daar, en lieten de kraan maar druppen. We hadden ieder een camera in de aanslag en we probeerde druppels te ‘vangen’ en de beweging van het water in het glas onder de kraan.

Ik ben er niet tevreden mee, het glimt allemaal teveel, maar van de week probeer ik het nog eens met een filter. Oefening baart kunst, zeggen ze.

‘Zullen we het songfestival uit zetten?’ zegt mijn dochter (hier op bezoek).
J. heeft de tv aan laten staan in de kamer hiernaast en zich vervolgens ergens anders in huis teruggetrokken.
‘Doe maar,’ zeg ik en probeer het niet al te gretig te zeggen.
‘Want dit is verschrikkelijk,’ zegt ze nog onderweg naar het toestel.
Klopt het toch weer, dat van de appel en de boom.

Dit is een stukje van 16 mei 2005 op herhaling.
Zijn de meningen hierover milder dan toen?
Of zijn ze verhard?
Eens kijken …


Ik sta in de keuken en maak gebruik van mijn (aan-)recht.
Ik maak het schoon.
Er komt een meisje aanlopen. Ze woont hier in de straat.
Ze speelt met de andere kinderen die regelmatig hier voor de deur spelen. Ze zijn elf, twaalf, dertien jaar.
Ze wil aanbellen, maar ziet mij staan.
Meneer Nanos doet open.
‘Dag meneer, we doen een spelletje. Ik moet hier aanbellen. Dank u wel voor het opendoen.’
En daar gaat ze weer.

Tien minuten later, ik ben nog in de keuken, komt er weer een meisje aanlopen.
Ze ziet me staan. Ik gebaar ‘moet je ook aanbellen?’ Ze begrijpt me niet.
Ik roep: ‘Moet jij ook aanbellen?’
Ja, ze moet ook aanbellen.
‘Maar u moet wel opendoen’, roept ze.
‘Maar dat doe ik niet’, zeg ik, niet onvriendelijk maar wel beslist. ‘Zeg maar dat ik heb opengedaan.’

Had ik de aardige buurvrouw moeten spelen?
Of is één keer wel genoeg?
Wat zou jij doen in dat geval? Hoe vaak ga jij opendoen?