Zelf gevangen in de fjord (niet door mij natuurlijk),
zelf schoongemaakt (ook niet door mij),
zelf klaargemaakt (heb ik ook al niets aan bijgedragen),
en heerlijk vers gegeten (heb ik bij geholpen).
(De visser/kok in ons reisgezelschap heeft een fotoblog. waar ook wat van zijn reisfoto’s staan.)
Gisteren kwam ik dit weersstation tegen. Ik had het vanmnacht niet nodig om te concluderen dat flink waaide. En dat het vandaag voor de zoveelste keer kletsnat weer is zie ik zo ook wel. Daarom maken we maar weer geen lange wandeling. Het is overal even drassig.
Was het alleen maar regen?
Nou niet alleen maar, maar wel heeeeel veel. En gek genoeg hebben we bij droog weer veel nattigheid ogezocht. De fjord is prachitg en we zagen heel wat indrukwekkende watervallen.
We hebben hier een tuin met een stuk of wat joekels van bessenstruiken waar we zoveel van mogen plukken als we willen. We hebben er al heel wat van gegeten, maar dat zie je niet aan die struiken.
Hier zijn de brievenbussen nog rood, en de postautootjes ook. De bussen zijn niet van dat mooie gietijzer gemaakt, zoals die oude op de foto twee logjes terug, het lijkt meer op plaatijzer. Onbeklad blijven ze ook hier niet.
We waren een dag in het Noorse Bergen. Het is er hartstikke toeristisch, en het regent er bijna elke dag wel even of wat langer dan even. Op en rond de bekende vismarkt zijn mooie plaatjes te schieten en dat wordt dan ook door al die toeristen ijverig gedaan. De vorige keer dat we er waren, was het ook al niet droog. Nu begon het droog, maar het was maar voor even. Daarna goot het. Vandaag van mij maar eens geen plaatje van dode vissen of nog levende krabben, en ook niet van de houten huizen bij de haven. En ook maar geen panoramafoto vanaf de berg. Die zijn toch wazig door al die nattigheid in de lucht. Ik laat eens iets anders zien. Ze hebben er wel leuke putdeksels. 
(Klik op de foto)
Beide foto’s zijn op dezelfde dag genomen. De onderlinge afstand is enige tientallen kilometers.
Koud was het niet toen de eerste genomen werd, wel nat. Het goot.
‘s Avonds op die andere plek was het een stuk beter.
(De oorspronkelijke tekst van dit logje was plotseling op onverklaarbare wijze verdwenen.)
Er gebeurt niet veel op dit weblog, misschien is het je nog niet opgevallen. Ik ben een dag of wat van huis. Vandaar. Later natuurlijk meer hierover.
Ik heb wel een paar logjes vooruit gewerkt. Zo kan ik je bijvoorbeeld dit mooie plaatje laten zien. Prachtig, die vleugels. In het echt krijg je nooit de kans ze goed te bekijken. Dit is een deel van de foto die ik vorige week op mijn fotoblog plaatste. Op die foto staat een groter stuk van dit beestje.
Er staan nog meer foto’s die ik de moeite waard vind. Ik hoor graag je mening. Ik wil er wat van leren dus die mening mag best kritisch zijn, teveel kleur, te weinig, beroerde compositie, dat soort dingen. Of juist dat het wel goed is zo..
Ik hoor het graag.
Dit was toch een stuk leuker dan die oranje plastic bakken die ze tegenwoordig aan de muur hangen. Of niet soms?
Echt leger wordt het nog niet, althans niet zo op het oog. Maar we hebben toch al een paar ladingen troep naar de milieustraat gebracht en de Switch, zo heet de kringloopwinkel hier, heeft ook al twee keer aanvoer van ons gekregen. De meeste overbodige dingen stonden dan al lang op zolder en daar zie je het verschil wel. We zijn nog niet klaar. Zulke dingen moet je niet overhaasten. Soms weet je ook niet wat je ermee moet. We deden viavia iemand plezier met een oude autoradio uit eind jaren zestig, volgens mij eentje die het deed op 6 volt in mijn eerste eend.
Heeft iemand interesse in een bandrecorder, Revox A77? Hebben we nog!
Voor de monitor waar niets aan mankeert, zal wel geen belangstelling zijn. Kleding ging altijd wel weg, maar daar hebben we ook nog die nooit meer te dragen schoenen, weg ermee!
Kerstboomstandaard? Gebruiken we niet meer!
J.: “En al die schalen van het servies van jouw ouders?”
“Nee, die houden we nog.”
J.: “Doen we toch nooit meer iets mee? Staan hier alleen maar ingepakt.”
Dat klopt. De borden en wat kleinere schalen hebben we nog wel eens gebruikt, wat boven staat nooit.
Maar toch..
We houden ze nog even!
Omdat ik niet zo tevreden was met de foto in de vorige log, nam ik er nog maar eens eentje. Het moest beter kunnen. Die van Martine (Zie haar reactie bij de vorige foto) is véél beter.
Deze is buiten gemaakt bij beter licht. Het is nog lang niet volmaakt, maar het scheelt wel. Ik vind de weerspiegelde wolken hier wel leuk. Mijn handen zie je ook, maar de camera ertussenin niet. De lens van de camera werpt een schaduw over de pupil. De rand contactlens zie je goed, daar links. Ik ben er nog niet uit wat dat voor vlekjes zijn, een beetje in een cirkel daar onder de pupil. Ze zitten in elk geval niet in mijn oog. Misschien op de lens van de camera? Ik zal zo eens kijken.
Ik pruts wat af, terwijl ik eigenlijk wel wat beters te doen heb. Tja, ik vind dit geëxperimenteer wel leuk.
Take a pic (challengeblog voor hobbyfotografen) vraagt deze week inzendingen onder het thema ‘dichtbij’. Daar zijn mooie foto’s over te maken, van je oude moeder of je pasgeborene bijvoorbeeld, en dan natuurlijk wel op een speciale manier. Maar ik heb geen oude moeder en ook geen pasgeborene. Ik heb ook geen foto in het archief die het onderwerp dekt. Die in beeld gebrachte ontroering moet ik jullie dus onthouden.
Dichtbij..
Het meest voor de hand liggende is een macro, een foto van heel dichtbij genomen. Ik heb er genoeg, van bloemen, van insecten, van blad zodat je de nerf mooi ziet, van schroefjes en moertjes, van potloodpuntjes, van druppende kranen. Die doe ik ook niet. Ik denk dat ik maar een weekje oversla.
Maar ja, het heet niet voor niets ‘challenge’.
Ik keek mezelf eens in de ogen, met de camera, en toen kreeg ik dit:
Dit is mijn oog, ongecensureerd, mijn rechteroog om precies te zijn. Ik hou de camera op een paar centimeter afstand. Het is aan het begin van de avond. Voor mij is een raam. Voor het raam hangen verticale lamellen, je ziet ze gebogen gespiegeld in het lichte stuk. Je ziet ook de contouren van een contactlens. En je ziet dat mijn oog hartstikke blauw is, het andere ook trouwens.
