Heb je ze ook in huis?

Veel jongens hier hádden ze.
En nu niet meer.
Het geknal is hier de hele dag al niet van de lucht.
Het is allemaal erg hard dit jaar.

Op Driemaaldrie (zie hierboven de link naar 3×3) staan inmiddels diverse sneeuwherinneringen.
Dat brengt me aan het denken…
Wat herinner ik me van de sneeuw in mijn jeugd?
Ik denk ..
en denk..
en denk nog langer..
Maar wat ik me herinner is nauwelijks wit te noemen. In mijn straat was sneeuw iets wat binnen de kortste keren van de stoep moest worden geveegd. En als dat niet gedaan werd, het werd eigenlijk altijd gedaan, was het vieze drab voor je het wist. Het was een winkelstraat, waar bussen en trams doorheen gingen. Van sleeën heb ik geen weet, en ik kan me ook geen gegooi met sneeuwballen voor de geest halen. Dat moet dan, als het al ooit gebeurde, uiterst zeldzaam zijn geweest. Waarschijnlijk bleef er wel iets liggen op daken en brugleuningen, en dat zal ik dan best gezien hebben. En op plekken als de burcht zal het toch ook wel zijn blijven liggen. We speelden daar regelmatig, maar kennelijk nooit met sneeuw. Ik denk dat we binnen moesten blijven met ‘die viezigheid’. Iets anders kan ik er niet bij bedenken.
Mijn sneeuwherinneringen zijn van later tijd.
Echte kindersneeuwherinneringen? Ik heb ze niet.

Wie weet wat dit is?



Schrijf hier je oplossing.

Van Teletekst geplukt:

Bijzondere maan op oudjaarsavond

***************************************
Op oudjaarsavond zijn tegelijkertijd twee bijzondere natuurverschijnselen te zien.Het is blauwe maan, dat betekent dat het voor de tweede keer in een maand volle maan is, en er is ook een gedeeltelijke maansverduistering.

Blauwe maan ontstaat doordat de cyclus van de maan net iets korter is dan een maand. Het heeft niets met de kleur van de maan te maken. Blauwe maan komt om de twee à drie jaar voor. Het is twintig jaar geleden dat het op oudjaarsavond blauwe maan was.

De maansverduistering is rond 20.30 uur op zijn hoogtepunt. De schaduw van de aarde valt dan op de maan.
***************************************

Ik kende alleen de blauwe maandag.
En natuurlijk het liedje … Lees de rest van dit artikel »

Met het kerstcircus op tv komt het weer helemaal boven. Ik droomde ervan vroeger, vooral als we weer eens naar een circus waren geweest. Aan de ringen of de rekstok op onze meisjeskamer zweefde ik als die mevrouwen in het circus. Natuurlijk kwam ik niet verder dan de dislock, de inlock de vouwhang en het vogelnestje, maar je moest ergens beginnen. In het circus was de vliegende trapeze top. Daar ging ik voor, en voor de acrobaten en de jongleurs. Dát was circus!
Niet dat ik dacht ooit zelf in een circus boven in de tent van de ene rekstok naar de andere te vliegen, het ging om het gevoel, het gevoel te zweven. De dierennummers waren ook leuk, maar de trapeze .., wat had ik dat graag gekund! Dat, én ballen met wel zeven ballen, tien bordjes draaiende houden, voor een driedubbele salto door de wip omhoog gezwiept worden, balanceren op de voeten of het hoofd van mijn mede-artiesten. Ja, dat was circus. Daar ging ik voor.
Ik merk dat er niets is veranderd. Ik kijk naar de tv en zweef mee aan de trapeze, ik draai de salto’s, ik klim in de touwen. En als de clown bezig is, ruim ik de vaatwasser in. Want dat had ik als kind ook al, bij clowns wachtte ik gewoon tot ze klaar waren. Ik vond er niks aan. Dan had ik tijd om de binnenkant van de tent goed te bekijken, te zien hoe de palen bij elkaar kwamen en het doek steunden. Ik zag dan het orkest spelen of juist pauze nemen. Ik zag hoe de voorbereidingen voor het volgende nummer werden getroffen. En dan ging het weer verder met de ballen en de kegels en de meisjes die door de lucht vlogen, de tien flikflaks achter elkaar van de acrobaten. Dát was circus!

Kom, dacht ik, ik zal dit jaar eens het uitgebreide kerstgroepje compleet met stal in de kamer zetten. Het is een veilig geheel, want de beeldjes zijn van rubber. Er zitten veel schaapjes bij, zeg maar een complete kudde. Dat is leuk voor de jongens van zes en vier.
Maar toen ik het spul inspecteerde had Maria geen handjes …
Zullen ze dat merken??
Hm ..
Natuurlijk merken ze dat, ze zijn toch niet achterlijk!
Ik ging dus nog maar even op zoek. En uiteindelijk vond ik de handjes in de lege doos van het stalletje tussen wat oud mos..




Zo, dat is beter!

Het is twee dagen voor kerst, en ze hebben eerst zeker zes rondjes gereden over het parkeerterrein voor er een parkeerplekje was …

En dan ..
dan gaan ze gezellig middenin het pad een praatje staan maken,
en wel liefst met de karren overdwars,
alsof er verder in die hele supermarkt geen mens te bekennen is!!!
Grrrr…..!!!!!

(klik op de foto voor een groter plaatje)

Take a pic wil deze week heel veel foto’s van WinterWonderland. Ik kan je tien vrijwel totaal witte foto’s laten zien, maar die zijn er de laatste dagen al genoeg. Dit vind ik mooier. Ik moest flink inzoomen vanaf meters afstand en ook nog door dubbelglas, maar het resultaat is dragelijk. Dit vind ik nou WinterWonderland, zo’n merel op de op de besneeuwde klimhortensia compleet met die veelbelovende knoppen voor de nieuwe lente.

Een compleet elftal heeft kijkvraag -61- goed beantwoord: Wieneke, Pieke, Geartsje, Jacqueline, Catherine, Marnix, Enneke, PeterS, Thérèse, Eveline en Martine. Zo zie je maar!
(Klik op het plaatje voor de hele foto.)

Het is geen mooi versierde wc-bril of kerstbal, geen oor van een kopje en geen wiel van een stuk kinderspeelgoed. Het is ook geen ik-weet-het-niet.

Kijkspel, de stand van zaken

Zo opent de Volkskrant van vandaag:

Lees het vorige logje (nog maar eens).
En nu jullie…

Tagrijn maakt de zin zo af:

Wie heeft er ook een eigen idee en kan dat net zo kort samenvatten als de denkers?
Ik ben benieuwd!

De vrouw is….

Zo, daar kunnen we het voor vandaag wel mee doen.