Ik loop de bloemenwinkel in voor een cadeautje. Achter me hoor ik roepen. Ik kijk om. Een man…, er wordt driftig gezwaaid. Ik kan de man niet thuisbrengen, maar dat hoeft niets te betekenen.
Ik kijk de winkel in. Daar wordt ook gezwaaid. Het is dus niet voor mij. De zwaaiende vrouw heeft haar handen eigenlijk vol. Ze draagt drie planten, cyclamen.
Ooit zag ik bij mijn schoonmoeder vaak cyclamen. En de volgende keer dat ik er kwam, stonden ze er dan nóg. Het was 150 km van ons vandaan, dus het was dan niet de volgende dag.
Bijna altijd bloeiden ze.
En als ze niet bloeiden, dan bloeiden ze bijna of hadden net gebloeid..
Nou heb ik geen groene vingers en ik ben ook niet zo weg van die plant, maar ik heb er toch wel eens een cadeau gekregen. En naarmate ik er vaker een kreeg, werd het me steeds duidelijker: Als iemand hem de drempel overgedragen had, begon de plant al te kwijnen. Het zou best kunnen dat het kwijnen al meters voor de voordeur begon. Eigenlijk ben ik er zeker van dat het kwijnen al meters voor de voordeur begon.
Niemand zag het nog, behalve ik, maar echt, het is waar.
Na een dag of drie zagen anderen het ook. ‘Het gaat niet goed met die plant.’
Veel water, matig water, weinig water. Water bovenop, water in de schotel, in de schotel en na een half uur wegdoen wat er nog is… Lauw water …
Alle adviezen zijn ooit wel opgevolgd, óók die van mijn schoonmoeder.
Maar langer dan een week hebben ze nooit gestaan.
Pollenverwachting:
Artikelen (RSS)
Mijn moeder heeft wel groene vingers, maar bij haar gingen cyclamen ook dood. Lang geleden hadden de leerlingen van de 5e en 6e klas van onze lagere school een schooltuintje en degenen die het tuintje het mooist verzorgd hadden kregen aan het eind van het seizoen een prachtige cyclaam. Mijn zussen, broer en ik wonnen beide jaren allemaal een cyclaam, maar ze waren binnen de kortste keren verdord. We zijn nu zo’n 45 jaar verder en tegenwoordig kan mijn moeder ze in leven houden en aan het bloeien krijgen, dus geef de moed niet op.
Misschien had jouw schoonmoeder geen radiatoren onder haar vensterbanken. Of juist heel brede vensterbanken, zodat de opstijgende warme lucht niet zo’n rol speelde. Feit is, dat onze kamers meestal te warm zijn voor een cyclaam. Die wil koelte.
@Wieneke en Catherine
Ik zit er niet mee hoor. Ik wil toch geen cyclamen.
Mijn schoonmoeder had geen cv, dus ook geen radiatoren onder haar vensterbanken.
Ik heb geen vensterbanken.
Ik had ooit een vriendin, van wie de vader bloemist was. Met Kerst moesten er veel cyclamen bezorgd worden. Als er ook maar wat koude heerste en groot verschil tussen buiten en binnen, hop, daar gingen die cyclamen. Volgens mij zijn het gewoon “lastige’ planten. IK hoef ze ook niet.
PS OT Bedankt voor je verbeteringen bij 3×3.
Ik heb zulke groene vingers, dat ik niet eens weet hoe een cyclaam eruit ziet….Heb je misschien een foto van een kwijnende cyclaam? (Ik kan het wel gaan googelen, maar dat is niet leuk….)
@Gerrit
Ik heb in geen jaren meer zo’n ding in huis gehad. en dat wil ik graag zo houden.
Mij lukt het ook niet, dat is blijkbaar maar weinigen gegeven. Ik vind de cyclaam overigens wél een mooie plant, maar ik koop hem dus nooit, omdat hij bij mij ook niet gedijt. Een paar week geleden kreeg ik een azalea van mijn dochter. Ik beschouw het nu als een erezaak om deze goed te houden en volledig in bloei te krijgen. Waarom zou mij niet lukken wat mijn moeder altijd moeiteloos tot stand bracht?
Volgens mij koopt je schoonmoeder ze ook om de paar weken vers. Mijn moeder deed dat ook. En dan was het inderdaad net alsof die planten jaren oud werden. Ik hou me bij de clivia’s en de orchidee. Hele makkelijke planten.
Goed om te lezen dat er meer mensen anti-cyclaam zijn. Krijg er soms ook eentje, maar die leeft niet lang bij mij, en zéker niet gelukkig…..
Oh die zet ik altijd meteen buiten. Daar gaan ze ook wel dood maar het duurt meestal wat langer en je kunt dan gewoon het weer de schuld geven.
@Aargh: Hahaha, wat ben jij een ‘harde’, die arme cyclamen een langzame dood laten sterven. Bij Nanos gaat het tenminste barmhartig snel.
@Thérèse
Nee hoor, die therapie ken ik ook.
Zit zeker in de genen. Bij mij wordt het ook nooit wat.Koop ze nooit meer.