nattigheid

Omdat we er maar een paar kilometer vandaan waren, dachten we wel even lekker op het strand te kunnen wandelen. Maar toen we op nog maar driehonderd meter van onze bestemming reden, begon het te regenen. Het waaide ook nog eens erg hard, dus van mij hoefde het al niet meer.
Natuurlijk was het een half uur later droog, min of meer droog, vrijwel droog. Maar toen waren we al weer ver van het strand. Dat was gisteren.

Vandaag reden we hier, op de Afsluitdijk. De vorige keer dat ik daar was, moet wel zo’n veertig jaar geleden zijn. De borden dat je er 130 mag, hebben we gezien. Niemand reed 130. Het regende. Ik maakte dus maar een foto vanuit de rijdende auto. We stapten niet uit bij het monument en hebben ook niet gepicknickt bij een van de picknicktafels aan het water.
Volgende keer dan maar.
We zijn weer thuis, droog.

ganzen

Ik wilde een wonderschoon plaatje maken. Ze stonden er zo mooi bij, met knalrode snavels.
Maar poseren? Ho maar, ze gingen ervandoor, precies toen ik afdrukte. Flauwerds!

aangifte

Zo, alle gegevens hebben we bij elkaar.
En het klopt allemaal.
En dus denk je dat die belastingaangifte eindelijk is ingevuld en gecontroleerd,
en dan heb je IETS nog niet ingevuld, zeggen ze.
De vraag is nu, WAT is er nog niet ingevuld?
Adem in, adem uit …
adem in, adem uit …

De zon schijnt,
de vogeltjes fluiten,
en dat allemaal gratis, kosteloos en voor niks.

een vliegende kraai

Op woensdagmiddag ging ik vaak met mijn oma wandelen. Ik was trots op mijn oma en oma was trots op mij, haar oudste kleinkind. We kwamen als vanzelf bijna altijd wel langs het Plantsoen. Daar liepen we dan langs de volières. Ik herkende de foto van de hedendaagse volière in Tagrijns Leids Detail dan ook direct. Het hoeft niet eens meer hetzelfde bouwsel te zijn. Een volière in Leiden is bij mij het Plantsoen.
Oma en ik liepen dus regelmatig ons rondje volière. Veel meer dan wat kippen en duiven zal er niet geweest zijn in de jaren vijftig. Ik weet nog precies hoe het er rook. Een raar luchtje vond ik het, ik herken het bij sommige volières in de dierentuin
Op de terugweg liepen we dan vaak over de Nieuwe Rijn. Daar op een hoek was Haroem. Mijn oma deed daar dan even een paar boodschappen. Het was zo’n ouderwetse kruidenierswinkel van voor de zelfbediening. Spullen werden nog uit bakken achter de toonbank geschept of uit blikken en potten gehaald, en voor de klanten afgewogen. Er hingen papieren zakken aan haken aan het plafond. Als mijn oma betaald had, kwam de vraag waarop ik telkens weer hoopte: “Wil je een snoepje?” Natuurlijk wilde ik een snoepje, zoveel kregen we daar toen niet van. En nog hoor ik het die vrouw zeggen, terwijl ze de snoeppot weer op de toonbank zette: “Ëen vliegende kraai vangt altijd wat hè.” En dat vond ik toch zo raar. Waar haalde ze nou ineens die kraai vandaan?

Mr. Ed

Hoe ik erop kwam weet ik niet, maar ik moest van de week ineens aan Mr. Ed denken.
De tv-serie met het sprekende paard werd uitgezonden door de eerste commerciële Nederlandse zender, een tv-piraat zelfs, TV Noordzee, De uitzendingen kwamen van het REM-eiland, een voormalig booreiland buiten de territoriale wateren voor de kust bij Scheveningen. Om ze te kunnen ontvangen hadden we een stuk antennedraad op een houten lat geprikt, deels gesplitst tot een T. We klemden de staander tussen een paar stoelen. De ontvangst was niet altijd even constant. Als we maar goed genoeg probeerden in welke richting we de gespleten uiteinden die dag het beste moesten draaien, kregen we meestal niet meer dan een sneeuwerig zwartwit beeld. We waren er tevreden mee. We wisten ook niet beter. In mijn herinnering hebben we best lang aan die geÏmproviseerde antenne staan draaien, maar ik zie nu dat het al met al maar een paar maanden geduurd kan hebben. TV Noordzee begon in augustus 1964 en werd eind december van hetzelfde jaar uit de lucht gehaald.

het onuitgelezen boek

Ook jij hebt vast wel een of meer boeken in de kast staan waar je ooit aan begon, maar die je nooit uit kreeg. Ik heb ze in elk geval wel. Van sommige boeken kan ik het niet uitstaan, vooral als de wereld er enthousiast over schijnt te zijn of als het boek als absolute topliteratuur bekend staat. Ik schreef als eens over mijn strijd met ‘Ulysses’ van James Joyce, het mooiste boek van de twintigste eeuw volgens veel kenners. Ik deed mijn eerste poging toen ik twintig was en bedacht, dat ik er nog niet aan toe was. Maar tien jaar later was ik er nog niet aan toe en weer tien jaar later nog steeds niet. Ik heb het nooit uit gekregen.
Gelukkig kan ik leven in de wetenschap dat ik niet de enige ben met onuitgelezen boeken in de kast. Een jaar of wat geleden, in 2005, was er zelfs een verkiezing voor ‘het meest onuitgelezen boek aller tijden’. Ik kwam er een stukje over tegen bij het selecteren van spul van mijn vorige pc. Het heeft toen op een van mijn vroegere weblogs gestaan.
Helaas stond Ulysses er niet bij bij die verkiezing, ik kon er toen dus niet op stemmen. Wel stond “IM” van Connie Palmen bij de Nederlandse boeken. Dat vond ik ook niet om door te komen, het was me veel te intiem. Ik voelde me gewoon een voyeur en bracht het terug naar de bieb zonder het uit te lezen.
Tegenwoordig ben ik er heel makkelijk mee. Als een boek me niet bevalt, lees ik nog wel even door (niet te snel opgeven!), maar als de onvrede me te lang duurt, ga ik niet verder. Ik begin dan aan wat nieuws, er is genoeg. Van de auteur van het versmade boek probeer ik ooit nog wel eens iets, Er komt een tweede kans. Bevalt het ook dan weer niet, dan is het over. Dat kan van alles zijn. Ik kan zo een lijstje maken van heel uiteenlopende auteurs die niet meer aan bod komen.
Ik googlede naar de website van die verkiezing van toen, vond niet precies wat ik zocht, maar vond wel dit. De ‘winnaar’ verbaast me niet. Het was een in de media zwaar overschat boek, maar ik las dat ooit wel uit. Er staan er meer in het lijstje die ik helemaal las en zelfs een paar die ik heel goed vond. Zo zie je maar dat smaken verschillen. Maar dat wist ik al, want onder de bestverkopende Nederlandse auteurs zijn er die hier de drempel niet over komen.

Nu jij, kom maar op. Noem eens een voor jou totaal onleesbaar boek.

nummer 76

Het is boekenweek, de 76e boekenweek.
Het thema van deze 76e is ‘Curriculum Vitae – Geschreven portretten’. Ik heb nog eens diep nagedacht, nog dieper dan van de week, toen ik het er hier al over had. Biografieën zijn niet mijn favoriete boeken. Ik heb dus geen favoriete biografie.
Vorig jaar miste ik in mijn verzameling boekenweekgeschenken vanaf 1947 nog acht stuks, nu mis ik er nog drie. Ik heb ook heel wat boeken dubbel (Vraagt u maar!).
Waarom vanaf 1947? Omdat die van daarvoor zeldzaam en daardoor onbetaalbaar (en dus niet meer leuk) zijn.

Advertentie, gevraagd:
1947 Anton Coolen De ontmoeting
1963 Presser Europa in een boek
1971 Couvee Protest per prent

Het is op zich niet moeilijk die laatste drie boekjes te vinden. Ze zijn te koop bij internetboekwinkeltjes. Maar ik vind het leuker zonder internet. Ik kijk altijd wel even in de bakken op boekenmarkten. Misschien is het ook wel leuker als de reeks nog niet compleet is.
En dan nog iets om over na te denken:

De boekenweek is voortgekomen uit de Dag van het Boek.

De Dag van het Boek duurde vier dagen.
Dat is logisch.

En dus duurt de Boekenweek elf dagen.
Dat is ook logisch.

boekenweek

De boekhandel hier is een Bruna.
Ik weet het, ik kan beter even naar Arnhem gaan. Daar is een prachtige Selexyx in het oude postkantoor. Maar Bruna is lekker dichtbij. En ik weet, wat ik hebben wil.
Alleen, het is er niet.
%)(*Y^>?<.
Nou ja, Bruna verzendt tijdens de boekenweek de online-bestellingen gratis. Ik ga dat eens even proberen.

Het zit niet mee. Wat ik wil is tijdelijk niet leverbaar.
Dan moet ik toch maar naar Selexyz.
Of ik moet andere keuzes maken,
kan ook, ik heb nog heel veel boeken niet. :D

Deze boekenweek heeft als thema biografieën. In P&W komen Bekende Nederlanders hun favoriete biografie laten zien. Mart Smeets was er, en vanavond komt Bettine Vriesekoop.
Het zet me aan het denken: Mijn favoriete biografie …?
Ik hou niet zo van het genre.
Mijn favoriete biografie??
Ik denk ..,
en denk …,
en denk.
Volgens mij heb ik geen favoriete biografie.
Héb ik wel een biografie?