Daar waren we dus, onder andere, op Gibraltar. ‘Op’ ja, want Gibraltar ligt op een rots. En Gibraltar is hartstikke Brits, zelfs het weer was bij de eerste aanblik Engels. Door de beregende ruit van de bus zagen we een in laaghangende wolken gehulde rots. Het waaide ook flink op en rond die rots. Mijn paraplu was binnen de kortste keren volkomen onbruikbaar. Hij eindigde dan ook tussen ander ‘litter’ in een daarvoor bestemde bak.
Daarvoor moesten we wel eerst lopend langs de douane, de Spaanse en de Britse.
We stapten vervolgens in een klein busje. Daarmee passeerden we eerst de landings- en startbaan van het kleine vliegveld. Als er een vliegtuig landt of opstijgt, wordt de weg afgesloten, als bij een spoorbaan. Daarna reden we door de nauwe straatjes, rechts van de weg, in dit stukje Great Britain. Daarbij werd ons van alles verteld over de enclave, over het militair-historische belang van deze strategische plek, de apen, de grot, de hoeveelheid kerken, synagogen en moskeeën. en nog veel meer. We zágen de apen, we wáren in de grot, we liepen door nauwe straatjes, aten fish-and-chips. We bekeken de winkeltjes en rekenden de ponden om in euro’s en ik kocht een nieuwe paraplu die inmiddels gelukkig niet meer echt nodig was, het was droog geworden.

We zijn weer thuis, de pauze had een dubbele reden. Het zal zeker niet de laatste blogpauze zijn. Ik heb nog steeds mijn twijfels over mijn bloggen. Voorlopig ga ik door, met een lage frequentie.

Waar was ik?
Daarover zal ik de komende tijd misschien wel wat meer vertellen of laten zien.
Ik maakte honderden foto’s en heb er inmiddels al heel veel van weggekieperd.
De onderstaande mogen blijven.
Waar maakte ik ze?

Als je op een plaatje klikt, krijg je een ander plaatje en kun je zien of je goed geraden hebt.