Facebook

Geplaatst door 26 februari 2012 door Nanos

Eerlijkgezegd zie ik nog steeds de lol van Facebook niet. Maar ik wil bij die dingen altijd wel precies weten, wat je ermee kunt en wat de lol ervan is. Dat moet je dus uitproberen. Daarom maakte ik er een tijdje geleden een account aan. Ik was niet van plan daar van alles over mezelf te gaan vertellen en foto’s van mij zou je er ook niet tegenkomen. Maar ik wilde wel de mogelijkheden onderzoeken.
Dat uitproberen heb ik nauwelijks gedaan. Toch heb ik mijn account al weer gedeactiveerd en gevraagd om definitieve verwijdering. Niet dat er ook maar iets over mij stond, maar het was wel mijn account met mijn naam. En dat was nou net het probleem. Er is nog een account met mijn naam en dat is niet van mij. Er heet dus nog iemand zo. En ik merkte al snel dat dat lekker door elkaar gaat lopen. Zo werkt het niet. En hoe het dan wel zou moeten werken, is mij niet duidelijk, want je naam is je naam. En onder een andere naam kennen ze je niet en de bedoeling van Facebook is toch dat bekenden je weten te vinden. Hoe gaat dan dan bij mensen die een heel algemene naam hebben? Klutsen hun ‘vrienden’ ook gezellig door elkaar? Dan wordt het sociale netwerk onbedoeld wel heel sociaal.

ontwerpproces

Geplaatst door 25 februari 2012 door Nanos

Daar is dan de officiële presentatie. We hebben er weken op gewacht, na de eerste uitgelekte berichten erover
Gewoon een simpel zwart T-shirt met een oranje KNVB-logo en het logo van de fabrikant tevens kledingsponsor, denk ik.
Maar ik denk te simpel. Dit is niet gewoon zomaar een T-shirt. Hier is een ontwerpproces aan vooraf gegaan. Het Nederlands elftal heeft een nieuw tenue voor uitwedstrijden, en daar is over nagedacht. Dat begint al met een moeilijk woord, research. Spelers en oud-spelers, trainers en supporters worden gehoord over wensen. En er wordt rekening gehouden met de historie, en niet alleen de voetbalhistorie. Ik lees over dingen die ik niet zie op het plaatje. In de kraag staat ‘nieuwe meesters’, een verwijzing naar onze ‘oude meesters’ als Rembrandt. Er zit ook nog oranje aan de binnenkant van de mouwen en het tenue is grotendeels gemaakt van gerecylede plastic flessen. Potjandosie, wie had dat gedacht. Dit is niet zomaar een T-shirt, dit is het visitekaartjes van onze nieuwe meesters.
Op 17 april presenteren sponsor, bond en spelers het nieuwe thuisshirt. Ik kan niet wachten.

integer?

Geplaatst door 24 februari 2012 door Nanos

Ik heb het hopelijk verkeerd begrepen, begrijpen doe ik het hoe dan ook niet.
Hoe kan het, dat je denkt een integer tv-programma te maken, als je mensen in narigheid, zonder dat ze dat weten, met een verborgen camera filmt en dat denkt te kunnen uitzenden? Leg me dat eens uit?
Wordt het integer als je na het opnemen om toestemming vraagt? Ná het opnemen dus, als je in de regiekamer al mee hebt zitten koekeloeren en hebt gegniffeld over de spillebenen, de drankneus, de ouderdomsrimpels, het gekreun of het gebrek aan spreekvaardigheid van de gefilmden? Hoe weinig fatsoen heb je dan?
Hoe kun je daar als ziekenhuis aan meewerken? Wat is de gedachtegang erachter? Het idee dat iedereen toch op tv wil? En daarbij het idee dat het niemand ook maar iets kan schelen hoe?
Hoe kun je als ziekenhuis recht breien wat krom is? Hoe praat je het goed, dat je tientallen camera’s laat plaatsen om in het geniep opnamen te laten maken? Heb je alleen maar het idee dat het reclame voor je ziekenhuis is? Geloof je dat echt? Is het reclame voor een ziekenhuis als je intiemste klachten, je momenten van pijn, je ontreddering, er gefilmd en gehoord worden door volslagen onbekenden? Hoe zit het dan met je geheimhouding als arts, als je je patiënten behandelt, terwijl er via een camera meegekeken en geluisterd wordt, zonder dat die patiënt dat weet? Welke kronkel zit er dan verkeerd in jouw artsenhoofd?
Lang niet iedereen wil op tv. En dan gaat het er niet eens om of het filmen en meeluisteren zonder tv wel zou kunnen. Artsenbezoek is privé, ook als het om spoedeisende hulp gaat.
Het is anti-reclame voor je ziekenhuis als je zo met je patiënten om gaat.
En hoe gaat het nu verder?
Wat gebeurt er met die stiekem opgenomen beelden? Worden die vernietigd? En wie garandeert dat?
Het zou goed zijn als deze kwestie nog een duidelijk zichtbare lange staart had.

VU medisch centrum staat voor onderscheidende patiëntenzorg

staat op de website van het VU medisch centrum.
Het VUmc heeft drie kernwaarden die zijn identiteit als geheel verwoorden.

Betrokkenheid
Zorgvuldigheid
Ambitie

Jaja ..

Wist je dat …

Geplaatst door 19 februari 2012 door Nanos

… in Nederland euthanasie lang niet altijd vrijwillig plaatsvindt?
Wist je dat in Nederland mensen die graag door willen leven armbandjes dragen met de tekst “geen euthanasie alstublieft”?
Wist je dat de helft van alle gevallen van euthanasie in Nederland niet vrijwillig is, maar gedwongen? Dat is tien procent van alle sterfgevallen in Nederland!
Oude mensen in Nederland kijken wel uit om naar een ziekenhuis te gaan. Ze gaan naar ziekenhuizen in het buitenland om de dodelijke gif-injecties in eigen land te ontlopen.

Ik wist het ook niet. Ik zag nog nooit zo’n armbandje. En als er iemand in het buitenland in het ziekenhuis ligt, is dat omdat buitenland hier nooit zo ver weg is, en het ziekenhuis daar eerder tijd en plaats had voor de ingreep. En dat is dan nog heel uitzonderlijk.
Het is toch wel heel onnzozel van mij dat ik nog nooit zo’n armbandje zag. En wat naïef van mij dat ik nooit begreep waarom die mensen (twee weet ik er) naar een buitenlands ziekenhuis gingen.
Maar we zijn nu gewaarschuwd.
Rick Santorum, een van de Republikeinse presidentskandidaten in de VS weet het allemaal wel. De man is aartsconservatief en verschrikkelijk christelijk. Zo iemand kan volgens zichzelf alleen maar aan de goede kant staan. En ~~leugens verspreiden~~ ~~kwaadspreken~~ waarschuwen mag dan wel.
Waar zou je die armbandjes kunnen kopen?

de Volkskrant

Geplaatst door 18 februari 2012 door Nanos

De Volkskrant besteedt vandaag vijf, zes pagina’s aan het skiongeluk van prins Friso.
Ik vraag me echt af, wie van de abonnees daar op zit te wachten.
Ik vraag me ook en steeds vaker af, of we deze krant nog moeten houden. Ik wil een serieuze krant zonder opgeklopt non-nieuws. Voor opgeklopte sensatieverhalen is er een andere krant. Als er geen nieuws is, is er geen nieuws.

appie

Geplaatst door 18 februari 2012 door Nanos

Ik stiefel langs de schappen bij onze plaatselijke grootgrutter met mijn telefoon in de hand. Het is de eerste keer dat ik zo met de telefoon rondloop, en je zult altijd zien, dan kom je precies die persoon tegen die daar direct iets van zegt.
‘Loop je nou hier nog te sms’en?’
‘Nee, ik loop niet te sms’en.’
(Ik zou niet weten wanneer ik mijn laatste sms verstuurd heb. Ik sms zelden.)
Ze weet dat ik een beetje pc-gek ben, althans, zij vindt dat ik dat ben. Ze denkt ook, dat ik er alles vanaf weet, wat niet zo is. Voor haar is het ontvangen en openen van een e-mail het toppunt van technisch inzicht, verder moet je niet gaan.
En dan loop ik ook nog met een telefoon rond. Doe ik nou ook al mee aan die gekte? Het moet niet gekker worden, dat zie ik duidelijk aan haar gezicht. Vorige week liep ik er ook al mee in de bieb …
‘Die ziet ook alles,’ denk ik, en ik besluit haar wijzer te maken dan ze nu is.
‘Hier zit mijn bieblijst in, en vandaag ook mijn boodschappenlijstje.’
Ik laat het haar zien, het bieblijstje bij ‘notities’ en het boodschappenlijstje en dat wat er al vanaf gestreept is in de appie-app. Reuze handig, zo’n lijstje!
‘Goh!’

Afgelopen weekend laadde ik de appie-app. Het is een leuk speeltje en blijkt ook nog prima te werken. Ik maakte mijn lijstje op mijn tablet en synchroniseerde met mijn telefoon. Er staan ook recepten in appie, de ingrediënten kun je desgewenst direct in je lijstje zetten. Hetzelfde geldt voor de bonusaanbiedingen. Gewoon alleen maar uit je hoofd intikken wat je nodig hebt, kan natuurlijk ook.
In de winkel streep je gelijk door wat je al in je kar hebt door even te klikken op het lijstje. Dan komt er een streepje door dat artikel. Voor elke winkel kun je zelfs de looproute krijgen, niet zo belangrijk voor mij, maar nu worden wel de dingen die meestal bij elkaar in het schap staan bij elkaar gezet.
Ik ga appie van de week ook eens gebruiken voor mijn lijstje voor onze andere super, zonder bonus en recepten, en zonder looproute. Dat moet kunnen. Ik kan wel automatisch bij elkaar zetten wat min of meer bij elkaar hoort. Kijken hoe dat bevalt.
Ach, het papieren lijstje heeft altijd voldaan. Misschien zit ik volgende week al weer op papier en wordt het gebruik van appie incidenteel gebruik. Dit is speelgoed, maar zeker bij een lang lijstje wel handig speelgoed.

superoma

Geplaatst door 16 februari 2012 door Nanos

Gisteren was het ‘kijkdag’ bij het leszwemmen van mijn kleinzoons. Eens per twee maanden mogen (groot-)ouders een deel van de les bijwonen. Ik beloofde de jongste (nu 6) bij de start van de lessenreeks, dat ik van de partij zou zijn. Aan zoiets zit je dan natuurlijk vast.
Er waren ook een paar vriendinnetjes in het zwembad en van hen was de superoma aanwezig. Superoma is de oma van hun moeder. Leuk die naam, superoma!
Mijn kleinkinderen hebben niet zo’n superoma. Als mijn moeder nog van de partij was geweest, zou er gisteren een honderjarige door het zwembad hebben geschuifeld. Eigenlijk moet ik zeggen ‘een bijna-honderjarige’, want gisteren zou mijn moeder 99 jaar en 364 dagen zijn geweest.
Vandaag is het honderd jaar geleden dat ze werd geboren, in een huis aan de Hooglandse Kerkgracht in Leiden.

En de andere superoma dan? Die zou volgende maand 111 geworden zijn.
De jongens moeten het zonder super doen.

ijspaleis

Geplaatst door 12 februari 2012 door Nanos

Toen in de nacht van 11 op 12 februari 1929 het Leidse stadhuis afbrandde, was mijn vader dertien jaar. Zelfs toen wij kinderen de dertien al lang gepasseerd waren, was als de brand ter sprake kwam, de verontwaardiging van mijn vader nog zo groot, dat wij die konden voelen: Hij was niet wakker gemaakt die nacht. Ze hadden hem ‘lekker laten slapen’, en dat terwijl hij maar een paar honderd meter van de plek des onheils woonde. Welke jongen van dertien had dat niet willen meemaken? Wij konden zijn gevoelens volledig met hem delen.

Wel kregen we van beide ouders, ook mijn moeder woonde vlakbij het stadhuis, in geuren en kleuren allerlei details te horen. Details over hoe koud het was bijvoorbeeld en dat er daardoor iets te enthousiast gestookt was in het gebouw, waardoor de brand ontstond. En dat er door die kou niet eens behoorlijk geblust kon worden. Het water bevroor in de blusleidingen. De aanblik van de zwaar gehavende, met ijspegels bedekte voorgevel van het gebouw is regelmatig zo levendig beschreven door onze ouders, dat wij die voor ogen zagen.
Op het plaatje zie je de stoombrandspuit uit 1908 die bij de brand (in 1929 dus) gebruikt werd. Het plaatje is geleend bij de Stichting Historisch Brandweermaterieel. Meer over de spuit vind je hier.

En wat je zeker even moet zien is dit Polygoonfilmpje van de brand en het ijspaleis dat erna van het gebouw over was.

gemeentepaleis?

Geplaatst door 9 februari 2012 door Nanos

Maandagavond ging het in het VPRO-programma ‘De slag om Nederland’ over ‘gemeentepaleizen’, geplande nieuwbouw van gemeentehuizen in Nederland. We hadden het niet gezien, maar in De Gelderlander werd er melding van gemaakt en ‘Uitzending gemist’ is er niet voor niets. We keken alsnog.
In het programma was weinig tot geen mogelijkheid tot wederwoord voor de verschillende gemeentebesturen. Het was voornamelijk kritiek op de dure plannen, waarvan de financiering volgens de klagers twijfelachtig gedekt is. Van een van die projecten weten we iets meer, iets. Het komt hier, is de bedoeling, en met wat wij ervan weten, kunnen we de kritiek delen.
Ruim twee jaar geleden schreef ik er al over. Lees het even, ik kan het zo weer plaatsen.
Behalve wat ik toen schreef, hebben we wel meer aanmerkingen. We hebben in elk geval vragen over de financiering. Er is rekening gehouden met verwachte opbrengsten van de oude gebouwen, maar ja, dat zijn verwachte opbrengsten van een jaar of wat geleden. Wie garandeert ons dat het geheel uiteindelijk binnen die dertig miljoen blijft? Er zijn niet veel bouwprojecten die binnen de begroting blijven en hier is al flink creatief gerekend.
We hebben ook vraagtekens bij de plek waar het gemeentehuis moet komen. Het nieuwe gemeentehuis staat vlak naast het station gepland. Het zal er vast mooi grootsteeds staan daar, maar handig is het niet. De infrastructuur is er ingewikkeld, en de plannen voor aanpassing kosten ook al goud zonder dat grote kantoorgebouw daar. En wat te denken van geruchten over het feit dat de wensen van de NS voor het station lastig te realiseren zijn in combinatie met de gemeentelijke wensen voor dat gemeentehuis? Het fijne weten we er niet van. Er is sprake van een uitgelekte brief van B&W aan de NS, maar dat mogen we niet weten.
En verder heb ik begrepen dat het begrotingsoverschot van de gemeente van vorige jaren nu een tekort is. Ik heb het hopelijk verkeerd begrepen.
Hoe dan ook, het gemeentebestuur heeft ons het een en ander te verkopen. Leg het eens uit, praat ons eens bij, overtuig ons.

Hoge Nood

Geplaatst door 8 februari 2012 door Nanos

De Volkskrant van gisteren wijdt een paar pagina’s aan “Het grote plasprobleem’, het nijpend gebrek aan openbare toiletten in Nederland. Maar, meldt de krant, voor bezitters van een Androidtelefoon gloort er licht aan de horizon.

Je begrijpt, dat dat nieuwgierig maakt. Ik heb een Androidtelefoon. Mijn Androidtablet ligt naast me voor het grijpen. Ik breng een bezoekje aan de market.
Wat is dat dan voor app? Hoe ziet die er uit?
Ik tik ‘hoge nood’ in bij de zoekfunctie.
Maar de market geeft onverwacht resultaat, voor heel andere hoge nood:

Natuurlijk ben ik niet voor een gat te vangen. Ik zoek ook even met Google. En kijk, de App is er wel, maar alleen in nog in beta-versie en nog niet in de market. We wachten af …
Hier vind je al vast wat informatie.

Nanos

Het hoeft niet, maar het mag wel

Maandelijks archief: februari 2012