Zijn onze ministers nou zo naïef, of ben ik zo argwanend over de goede wil van de mensheid in het algemeen en tandartsen in het bijzonder? Marktwerking in de zorg, toe nou toch, elkaar beconcurrerende tandartsen, geloofde onze minister dat nou echt? Dan denkt dus de ene tandarts: ‘Ik lever betere zorg dan mijn collega van twee straten verder, dus ik mag en kan meer vragen.’ En de tandarts van twee straten verder moet dan denken: ‘Ik vraag minder dan mijn collega, want ik lever mindere kwaliteit.’ Ik ben geen tandarts, maar ik ga ervan uit dat beide tandartsen waarschijnlijk het eerste denken. Soms zijn het net mensen. Er zal dus in beide gevallen meer gevraagd worden vanwege de uitstekende kwaliteit.
Onze minister ziet ons graag shoppen. Uw tandarts vraagt X euro voor een behandeling, dan belt u vervolgens een paar andere tandartsen om te vragen wat dat bij hun kost, u kiest er een uit, laat de handelingen daar uitvoeren en dat doet u dus in het vervolg bij alles. Voor de duidelijkheid, dat gaat dan zo’n beetje op dezelfde manier als met de slager (voor biefstuk naar de een, voor gehakt naar de ander) en de bakker (u haalt hier volkorenbrood en daar de witte puntjes). In het vervolg doet u dat ook met de huisartsenhulp, voor pijn in de buik naar mevrouw Y, voor oorpijn naar meneer Z. of omgekeerd natuurlijk.
Ik denk dat de enige winst bij die marktwerking te halen is in efficiëncy, maar ook dat kan worden overdreven. Ik weet uit eigen ervaring dat mijn tandarts zoveel vakmanschap heeft, dat er binnen tien minuten foto’s worden gemaakt en beoordeeld, een gebitscontrole wordt gedaan en ook nog uitgebreid kan wordt schoongemaakt. Alles binnen tien minuten dus. Het mag duidelijk zijn dat het vakmanschap zich uitbreidt tot het schrijven van niet of nauwelijks controleerbare rekeningen.
Want ja, die rekeningen .. Ze zijn niet vergelijkbaar met de rekeningen van vorig jaar, niet door ons tenminste, volgens de tandartsen. Vorig jaar stond ieder onderdeeltje gespecificeerd op de rekening, verdoven , droogleggen, vullen en nog zo wat, allemaal voor het vullen van de ene gaatje. Nu staat er ‘vullen van dat gaatje’ op de rekening. En dat kun je natuurlijk niet vergelijken. Toch lijkt het me toe dat die onderdeeltjes opgeteld zo’n beetje evenveel zouden moeten zijn als het geheel, maar dat kunnen wij niet begrijpen. begrijp ik.
Nanos
Het hoeft niet, maar het mag wel
Ik heb voor de gein eens een paar tandartsen hier gebeld met de vraag of ik een gaatje kon laten vullen die week. Ik kon nergens terecht omdat ik geen patiënt van die en die praktijk was.
Daar ga je met je marktwerking. Ik kan niet eens shoppen, blijkt.
Daar zit je dan, met hevige kiespijn. Dan ga je natuurlijk op je gemak even shoppen. En voor 2 tientjes minder een halve maand wachten, totdat je bij de goedkopere smoelensmid terecht kan. Hoe naief kan de politiek zijn?
Ik vind het allemaal zoooo dom gedacht. Een tandarts/patiënt relatie is een pure vertrouwensrelatie. Misschien niet in die mate als huisarts/patïent, maar het komt zeker in de buurt. Als je een goeie tandarts hebt gevonden/getroffen, dan ben je daar blij mee. Niemand peinst erover om te gaan shoppen voor een paar tientjes meer of minder. Trouwens, op het Friese platteland zijn de tandartsen sowieso erg dun gezaaid. Houden wat je hebt is hier het credo.
De marktwerking is hier een lachertje.
De klant zit dus gewoon ordinair klemvast en kan geen kant op met zijn bijtertjes. Betalen mensen! Dat zo’n minister dat nou niet voorziet. Wij met onze boerenverstandjes zien dat soort dingen glashelder, maar de heren en dames in Den Haag komen van een andere planeet kennelijk.
Zie mijn blog: de verraste minister van eergisteren http://wp.me/1MauM
De minister kan haar maatregel makkelijk terugdraaien. Voor de tandartsen zal het niet uit maken, Ze hebben naar eigen zeggen de tarieven niet of nauwelijks verhoogd. Protest van die kant mag dus niet verwacht worden. En voor de klant is het prettig. Die betaalt niet meer dan vroeger.
@Wieneke
Ik heb geen vertrouwensrelatie met mijn tandarts, voor zover er sprake is van enige relatie.
Over mijn huisarts kan ik helemaal niets zeggen. De praktijk is overgenomen door een koppel. Ik heb hen allebei nog nooit gezien. De enige keer dat ik in hun praktijk was, was er een vervangster.