Ik had er nog nooit van gehoord, en er ook nooit een gezien. Hij was snel, maar ik was sneller. En dat nog wel tijdens de vakantie in de Ardennen.
Na even Googelen op ‘kever’ en ‘rood’ had ik hem.
Weer wat geleerd: Dit is een vuurwants.
(klik)

Het weer van vandaag kreeg hier een negen. Dat kan het van mij ook krijgen. Dat voor morgen kreeg vanmiddag nog een voorspelling van twee, maar gaat vooruit. Er staat nu een vier genoteerd. Voor maandag staat er een twee, voor dinsdag ook, en woensdag wordt het een drie. Gelukkig ligt er nog een stapel boeken. Vul er je postcode in en ook jouw weer krijgt al bij voorbaat een cijfer.
Van hier naar de binnenstad van Nijmegen en weer terug is op de fiets 18,4 kilometer. Ik heb het vanmiddag zelf uitgeprobeerd.
En we hebben eindelijk weer eens kikkers die af en toe uit het water komen om in de zon te zitten.

Zo erg als die jongen in de documentaire ‘Ik ben sterk’ heb ik het niet, maar het gaat aardig in de richting. Ook ik loop het liefst met een grote boog om een hond heen. Ik zal nooit een hond aaien. Een uitlaatplek waar er een stuk of wat los rondlopen, is eigenlijk een plek om zorgvuldig te mijden. Loslopende honden op het strand? Ik let meer op de honden dan op zee en zand. Zo lang het rustig aan gaat, is een hond in de buurt te verdragen. Zo gauw er gerend en geblaft wordt, is het oppassen geblazen. Bij één hond is dat te overzien, in meervoud is dat hartslagverhogend.
Mijn hart ging uit naar die jongen in het fragment bij Zomergasten toen er een hond tegen hem opsprong. Sterker nog, ik geloof dat ik in zijn plaats gilde, hardop ja.

Ik herinner me nu dat ik iets dergelijks al eerder schreef.
Even zoeken …
O ja, in ander verband, het staat hier.
Overigens ben ik met die vriendin en compleet met ‘losse’ hond later nog wel aan de wandel geweest.
Voorzichtig, voorzichtig, heel voorzichtig natuurlijk.

Altijd leuk, een club zwaluwen op draden. Ze zaten regelmatig pal voor ons vakantieverblijf in telkens andere opstelling. Het beeld doet me altijd denken aan bladmuziek. Zou het te spelen zijn?

(klik op de zwaluw voor nog wat plaatjes)

‘Er loopt een konijn in de tuin.’
‘Uh..?’
‘Kijk daar, er loopt een konijn in de tuin.’

‘Hé, donkerbruin konijntje, waar kom jij vandaan?
Ben je ontsnapt uit je dure hok?
Werkte je jezelf onder de ren uit?
Ben je losgelaten omdat ze met vakantie gingen?’

We krijgen geen antwoord.
Leuk donkerbruin konijntje wipt heen en weer
is nieuwsgierig,
snuffelt overal,
en laat zich zelfs met de camera lastig vangen.
Het blijft dus een vraag:
‘Donkerbruin konijntje, nám je de vrijheid,
of kréég je de vrijheid?’

Eigenlijk wilde ik ook nog een mussenflat, maar die hebben we tot nu toe niet gevonden. Ik weet niet of het er inmiddels niet al weer te laat voor is, maar als ik er een tegenkom istie in elk geval mooi voor volgend jaar.
Deze mezenkast hebben we al jaren. Hij wordt elk jaar gebruikt en al die jaren maakte ik foto’s vanaf de plek waar ik dit nu zit te typen.
Ook nu is er aan de huisvesting gewerkt. Van de week vlogen de vogeltjes af en aan met nestmateriaal. Mijn pogingen er goede foto’s van te maken strandden op de snelheid van de vogels.
Dan krijg je dit als ze de kast verlaten, ook leuk en best wel apart, maar niet de bedoeling.

Alleen als ze even voor de ingang blijven zitten, kun je er iets mee. Maar meestal ben je te laat, of te vroeg natuurlijk. Alternatief is het maken van een filmpje. Dat werkt beter, maar de resolutie is dan wel een stuk lager.
Morgen nog eens kijken of ik daar iets leuks mee kan..

Ineens zaten ze er, twee zwanen. Toen ik een stapje richting het water deed, kwam deze kwaad op me afzwemmen.
Hij klom op de kant en begon te blazen.
‘Nou, rustig maar,’ dacht ik, ‘ik kom echt niet in de buurt.’
Als je op de foto klikt, krijg je hem groter. Als je dan doorklikt op de blauwe pijltjes, krijg je nog een paar foto’s.
Wat een schoonheid hè.

Voor mij was dit de eerste vlinder van dit jaar, afgelopen donderdag.
De gehakkelde aurelia stak mooi af tegen de mouw van de buurman.
En hij bleef ook nog even zitten voor de foto.


(klik op de foto voor een grotere afbeelding)

Ik ben door het vogelvoer heen. Ik laat het erbij.
Mijn buurvrouw heeft nog een tafel vol liggen, met gekookte aardappels en doperwten, fruit- en aardappelschillen. Het ziet er nogal onsmakelijk uit.
Is dat gekookte spul wel goed voor vogeltjes?
Dit vinkje ging er wel even kijken. En werd gekiekt vanuit ons slaapkamerraam.

Het is hun aard. Ze weten niet beter. Toch zijn het rotbeesten. Ze zien er mooi uit, zo zwartwit, maar erg vriendelijk zijn ze niet en hun geluid is niet om over naar huis te schrijven. In de winter jagen ze de andere vogels weg, in het voorjaar roven ze nesten leeg. En het zijn er hier elk jaar meer. Ik hou niet zo van eksters.

Dit zijn de poten van een struisvogel. De foto maakte ik op een struisvogelboerderij bij Oudtshoorn, Zuid-Afrika, net als die van een paar stukjes terug..

We zagen ook struisvogels in het wild. Die zien er toch anders uit, minder florissant zeg maar. Dit was bij Kaap de Goede Hoop.
(Klik op de poten voor grotere plaatjes, dan zie je het verschil beter.)

Van de struisvogels op de boerderij wordt vrijwel letterlijk alles gebruikt. Van de eieren kun je enorme omeletten maken. De eierschalen transformeren tot lampenkapjes en allerlei siervoorwerpen. Na de slacht maakt men van de huid leren voorwerpen, van exclusieve tassen tot simpele sleuteletuitjes. De veren sieren kleding op of worden gebundeld tot plumeaus. Het vlees wordt tot struisvogelbiefstuk. De steentjes uit de maag hebben een prachtig patina. Daardoor zijn ze vaak zo mooi van kleur dat ze goed te verkopen zijn. Het bloed wordt geëxporteerd naar … Duitsland. Daar maken ze er bloedworst mee. Of die poten ook een deel van de opbrengst zijn, weet ik niet. De wijsheid hierboven heb ik van de rondleider en die zei niets over de poten.

Ik had in plaats van de veren de poten kunnen gebruiken bij vraag kijk -63- .
Hadden jullie het dan geweten?
Antwoorden als ‘veren’ zijn niet fout, maar veel te vaag om goed te zjin. Goed was er maar één. Marnix gokte op struisvogelveren. Hij krijgt drie punten, omdat hij de enige was.

Kijkspel, de stand van zaken

(klik op het plaatje voor een grotere afbeelding)