Tussen de spullen uit ons ouderlijk huis vonden we een afschrift van de brieven die mijn moeder schreef over de bevrijding. Het is eind april, begin mei 1945. Ze schrijft naar haar moeder en haar zus, die nog geen jaar daarvoor verhuisden van Leiden naar de omgeving van Alkmaar. Mijn moeder is pas getrouwd en woont in het huis waar ze sinds haar vierde opgroeide. Ik heb het net nog eens allemaal gelezen.
Op 29 en 30 april waren er voedseldroppings (Die zijn leuk beschreven. Als ik er tijdig aan denk, neem ik dat volgend jaar over). Op 1 mei hoort ze van de dood van de Führer. De dagen er na zijn vergeven van de geruchten. En dan, op 4 mei, hebben ondeugende radioluisteraars het bericht van de capitulatie gehoord.
Op 5 mei schrijft ze het volgende:

Om 8 uur werd er al volop gevlagd, gelukkig zonder incidenten, want tenslotte was er nog geen Engelsman of i.d. te zien. Wel kwam de ondergrondse boven water. Het was ontzaglijk gezellig en had veel van 3 October, maar er was meer vrolijke stemming. Bijna alles trok naar de Breestraat om de Canadezen te verwelkomen. Maar er kwam geen Canadees. Je werd elke dag weer naar huis gestuurd met de boodschap: Ze komen morgen of overmorgen.

Ik vind dat er hier bedroevend weinig gevlagd wordt.
Is dat overal zo?

Buiten is het 10 graden. Binnen het dubbele, maar zo voelt het niet. We zijn al aan de extra trui gegaan.
Buiten is het nog nat ook, geen weer om de eendjes te voeren, een wandelingetje te maken of een paar rondjes te fietsen om nóg eens te laten zien dat je het zonder zijwieltjes kunt. Ons logeetje (4) heeft al van alles gedaan. Hij deed spelletjes als lotto en Zwarte Piet en kleurentorentjes, hij heeft kleurplaten gekleurd en hij heeft zich uitgebreid laten voorlezen. Kortom opa en oma zijn bezig gehouden. Nu houdt hij de pc van opa bezig bezet, en dat zonder de opdringerige concurrentie van een grote broer die ‘óók wil’. Met MyBee** laat hij treintjes rijden, speelt hij memory en laat Dora avonturen beleven.

**Mybee is een speciale gratis kinderbrowser. Je kunt er de leeftijd van je kind(eren) instellen. Je kunt er jouw eigen mate van tolerantie bij zetten, en de kinderen vervolgens probleemloos vrij laten surfen. Het zijn leuke en leerzame spelletjes, ‘foute’ sites zijn er onbereikbaar. Onze logé is er gek op, en wij nu ook.
Even tijd voor iets anders ….

Gisteren staakten de parkeerwachters. Natuurlijk werd daar aandacht aan besteed in de diverse journaals. Wat me daaraan opviel is, dat mensen die betaalden zo’n beetje als sukkel werden beschouwd. “U gaat betalen! Weet u wel dat de parkeerwachters vandaag staken?” En ja hoor, vervolgens betaalde men niet.
En als er al betaald was, haalde men de schouders op met een “O, dat wist ik niet!”
Kortom, als de parkeerwachters staken, is het vrij parkeren.
Ben ik nou gek of hoe zit het?
Als er betaald moet worden om te parkeren, betaal je. Zo zit dat.
Of betaal je alleen, omdat je anders een bon krijgt? Kennelijk wel.

Ik wist niet, en had het volgens mij zelfs nooit gehoord, dat er ooit in Nederland tabak geteeld werd. Nu kwam ik het binnen een week twee keer tegen. Ik had het kunnen weten, want op de website van de Historische Vereniging Marithaime, die de geschiedenis en cultuur van de Over-Betuwe als onderwerp heeft, staat er het een en ander over en op die site heb ik toch wel eens rondgestruind.

Van de week las ik “Ander licht” van Rosita Steenbeek. Het speelt in de zeventiende eeuw. Ergens in het boek reizen mensen langs tabaksvelden rond Amersfoort.
Ik was verbaasd. Tabaksvelden? In Nederland?

Zaterdag was ik bij een museumboerderij hier in de buurt. Daar was van alles verzameld aan boerenwerktuigen. Er hingen bosjes tabaksbladeren op de zolder.
Tabak?
Ja, tabak.
In de Betuwe werd tot rond 1900 tabak verbouwd. Toen bleek dat het op Sumatra en Borneo makkelijker te verbouwen was, met een veel betere kwaliteit als resultaat.
Dat heb ik nooit geweten, van die tabakscultuur in Nederland.
Pas na de tabak, dus zo rond 1900, ging de Betuwe over op fruitteelt.
Het is niet onwaarschijnlijk dat waar nu mijn huis staat ooit tabak groeide.

Hier staat een uitgebreider stuk over het waarom en het hoe van de tabaksteelt in Nederland.

Ze zijn er weer, de moederdagfolders.
Verras moeder met een stofzuiger of een strijkijzer!
Wat een verwennerij!
Heerlijk toch?!!

vanw d ikln met het ttsenbr hebik en vrij ag nomn. Het zou aan e batttij kunnen ligen, maar die zijn vrj rcnt vangn. Z zijn p, dus ik kan het as morgn nakijkn, als ik niu ekcht heb. Dit is ongecorrigerd tekst. Leuk he.

Ik heb hem nu twee weken, mijn fiets.
Ja, ik heb een fiets gekocht. Dat is bijzonder, klopt, ik heb al tientallen jaren een bloedhekel aan fietsen. Fietsen betekende altijd, behalve dat het dodelijk vermoeiend is, na een paar kilometer pijn in polsen en schouders. Ik heb nooit lekker op zo’n ding gezeten. Al jaren had ik geen fiets aangeraakt.
Maar nu ..
Ik leende een fiets van een kennis. Ik fietste er 25 kilometer op, en toen wist ik het. Zo eentje wil ik! Polsen en schouders gaven geen krimp, en ik kon best nog een kilometer of wat. Deze had een goede zit, het stuur zat op de goede plek zodat het prettig vast te houden was, en hij trapte zo licht als een veertje. ‘Altijd wind mee’, zeggen ze in de reclame. Dat is natuurlijk niet waar, ik had ook tegenwind, maar die trapondersteuning helpt wel, zelfs al beperkte ik me tot de laagste stand. Heerlijk!
Ik heb er gelijk ook zo een aangeschaft. Nu fiets ik weer. Ik kwam al op plekken waar ik nooit geweest was. Ik draai mijn hand niet meer om voor dertig kilometer en wat verder zal er ook nog wel van komen.

Vorige week
kreeg ik bij de buren
een advocaatje aangeboden
met slagroom.

Het riep herinneringen op
aan vroeger tijden,
toen in de volle huiskamer van mijn ouders
op de verjaardag van mijn moeder,
dames,
en soms ook heren,
advocaat lepelden,
met van die kleine lepeltjes.

Nu heb ik een fles
Zwarte Kip aangeschaft
en snoep ik achter mijn pc,
met ook zo’n klein lepeltje,
een advocaatje met slagroom.
Mmmm!

Ik heb niet veel met Pasen en al helemaal niets met het gedoe eromheen. Volgens de supermarkt is Pasen net zoiets als Kerstmis, een grote vreettoestand. Anderzijds zijn de chocolade eitjes van Pasen tegenwoordig met kerst wat ronder en heten dan kerstballetjes.
Nou ja, als het om eieren gaat, heb ik ze het liefst van chocola. Als het om de echte gaat, is het lekkerste ei géén ei, maar dat schreef ik ooit al eens. Ik sta elk ei altijd liefdevol af.
Het is niet veranderd.

Laat ik het nog even over eieren hebben:

Het ei wil wijzer zijn dan de kip
Het ei van Columbus
Beter een half ei dan een lege dop
Hij koos eieren voor zijn geld
Hij heeft het van eieren gemaakt
Met hem heb ik nog een eitje te pellen
Dat is het hele eieren eten
Men moet om een ei geen pannenkoek bederven
Hij blijft op de eieren zitten
Kwaad ei, kwaad kuiken
Hij komt met het zout als het ei op is
Op eieren lopen
Men moet niet al zijn eieren onder één kip leggen
Hij raakt zijn ei niet kwijt
´t Is daar koek en ei
Voor een appel en een ei
Dat legt hem geen windeieren
Hij komt met het zout als het ei op is

En zo zijn er nog véééééél meer……
Komt u maar!

Het is koopzondag in ons dorp, Krokus Koopzondag om precies te zijn. De naam maakt ons duidelijk dat het vandaag dé dag is om ons te voorzien van voorjaarsbehoeften als luchtiger kleding en tuingereedschap, dé dag, veel meer dan de afgelopen maandagtotenmetzaterdagen en de komende maandagtotenmetzaterdagen.
Vaak weet ik niet eens van een dergelijk evenement, maar een bord met de aankondiging ervan is me deze keer niet ontgaan. In principe wist ik er dus van af, maar toen we een wandelingetje maakten en winkelend publiek, een draaimolen, de Hollandse gebakkraam en een springkussen tegenkwamen, was het toch weer een verrassing.
Krokus Koopzondag …

Het is lekker rustig bij C1000.
De muzak is er wel natuurlijk. Daarmee moet je leren leven. Iemand zingt over vraihaid.
De caissière zegt tegen de vrouw bij de kassa naast me: ‘Weet u dat u hier alleen kunt pinnen?’
‘Ik kan lézen hoor!’, snauwt de klant.

Ik kijk om.
De caissière kijkt me geschrokken aan.
‘Nounou,’ lijken we tegen elkaar te zeggen.

Waarom zo chagrijnig?
Er was geen rij. En buiten is het heerlijk. Dat zie je hier binnen ook wel, en je weet het toch, je komt er net vandaan.