Eerst nam ik er een boek bij, maar dat bleek niet zo handig. Je moet de boel toch een beetje in de gaten houden.
Toen vond ik een grotendeels leeg boekje met kruiswoordpuzzels. Nu houd ik me daarmee bezig terwijl mijn computer opstart. Dat is tegenwoordig een hele onderneming. Het duurt net geen eeuwigheid, maar het duurt wel lang.
Ik heb de harde schrijf gedefragmenteerd, schijfopruiming gedaan, het startmenu opgeschoond, maar het wordt er allemaal niet sneller op..
Nu ben ik dus aan de kruiswoordpuzzels. Dat is wat ik net een beetje aan kan. Kom bij mij niet aan met cryptogrammen, want die zijn me ver boven de pet, heel heel ver. Ik snap er nooit iets van. Gelukkig is met dat onvermogen goed te leven.
In mijn boek ben in inmiddels op bladzijde 404., De meeste boeken zijn wel uit voor je op bladzijde 404 bent. Bij dit boek ben je dan nog niet op een derde. Meer dan dertienhonderd dichtbedrukte bladzijden telt dit. De pagina’s zijn van flinterdun papier, alsof je een missaal in handen hebt. Ze slaan daardoor lastig om, voor je het weet heb je er twee of meer tegelijk en ze zijn kwetsbaar. Het is een geleend boek en het lag er al schandalig lang. Ik heb lang geaarzeld aan het boek te beginnen. Maar het leest lekker en het is interessant. Lekker, zo’n dik boek als de bieb dicht is.

Hoe kritisch moet je zijn bij de berichten die je leest?
We lezen twee kranten. en we zien af en toe ook wel eens een krant bij andere mensen thuis. Dan zie je de verschillen. Het is niet altijd wát er staat en hóe het er staat, het verschil zit ook in wat er wordt weggelaten.
Neem nou het volgende, er wordt geen mening gegeven dus het bericht lijkt niet gekleurd. Het is een eenvoudig stukje over een heikel onderwerp. Het is geen eigen nieuwsgaring, het wordt alleen maar overgenomen.
In de ene krant staat dat een man de Franse nationaliteit geweigerd is omdat hij zijn vrouw verplicht een boerka te dragen. Meer staat er niet vermeld als reden voor die weigering. Nou ben ik tegen de boerka, maar als dat de enige reden is voor het weigeren van de nationaliteit, vind ik dat wel mager.
Dat van de boerka staat ook in de kop van het stukje over dit onderwerp in de andere krant. Maar daaronder komt er nog het een en ander bij: De man erkent de scheiding van kerk en staat niet en hij vindt man en vrouw niet gelijkwaardig.
Kijk, daar heb je nou de goede redenen om hem de nationaliteit niet te geven.
De ene krant kleurt zo dus toch de berichtgeving door het belangrijkste weg te laten, de andere doet dat enigszins door de keus van de kop boven het stukje.
Die koppen, die zijn toch vaak beroerd. Lees de rest en er blijkt iets anders in de kop te (moeten) staan dan er staat.

uit de Volkskrant van vandaag:

wel even doorlezen nu:

Van Teletekst geplukt:

Bijzondere maan op oudjaarsavond

***************************************
Op oudjaarsavond zijn tegelijkertijd twee bijzondere natuurverschijnselen te zien.Het is blauwe maan, dat betekent dat het voor de tweede keer in een maand volle maan is, en er is ook een gedeeltelijke maansverduistering.

Blauwe maan ontstaat doordat de cyclus van de maan net iets korter is dan een maand. Het heeft niets met de kleur van de maan te maken. Blauwe maan komt om de twee à drie jaar voor. Het is twintig jaar geleden dat het op oudjaarsavond blauwe maan was.

De maansverduistering is rond 20.30 uur op zijn hoogtepunt. De schaduw van de aarde valt dan op de maan.
***************************************

Ik kende alleen de blauwe maandag.
En natuurlijk het liedje … Lees de rest van dit artikel »

Zo opent de Volkskrant van vandaag:

Dan hoop je van het gezeur over de Europese posten af te zijn en dan weten de media nog wel iets om door te zeuren.
Als er al iemand beschadigd is, áls dus en volgens mij is dat onzin, dan weet ik wel hoe dat komt. Precies, door de media, want daar kwam al dat gespeculeer vandaan en daar werd het allemaal zo opgeblazen.
En dan nu die zo onbelangrijke post van mevrouw Kroes …
Hoezo onbelangrijk?
Bij het huidige tempo van ontwikkelingen lijkt me de post Telecom en ICT juist een heel belangrijke post. Ik weet niet precies wat het takenpakket voor die post inhoudt, maar ik weet wel dat als er met Telecom en ICT iets mis gaat half Europa op zijn gat ligt. Ik denk dat Neelie daar wel iets van kan maken, van die post dus. Het is heel goed als er op dat terrein iemand de vinger aan de pols houdt die haar sporen verdiend heeft. Want daarover zijn alle partijen het eens, ze was de afgelopen vijf jaar een heel goede eurocommissaris.

Ik scharrelde wat rond op Google Earth streetview. Daarmee kun je je best wel even amuseren.
Onze straat staat er ook op. Ze hebben ons dorp bezocht op de somberste dag die ze konden vinden. De bomen zijn kaal, er bloeit niets meer, de lucht is grauw, de straat is grauw en er staan plassen. Op het eerste gezicht zou je er nog niet voor niks willen wonen. Gelukkig weten we beter.
Daarna ging ik even langs bij mijn broers en mijn zus, en bij mijn dochters. Overal schijnt de zon en er zit groen aan de bomen.
Dat ziet er gelijk een stuk prettiger uit.
Nou ja zeg!

Ik ben geen oranjeklant. Je zult me op welke oranjefestiviteit dan ook nooit met een oranje vlaggetje langs de route aantreffen, zonder vlaggetje ook niet. Anderzijds heb ik nooit problemen gehad met de monarchie en de kosten die die met zich meebrengt. De goodwill die de familie levert in het buitenland is meegenomen en levert ook zeker iets op. Wel ben ik voor een meer ceremoniëel koningschap. Een republiek kost net zo goed goud. Van mij mogen ze dus blijven.
Maar nu is er wel heel veel negatieve publiciteit rond de familie. Neem de manier waarop de familie met haar geld omgaat, dat gedoe met trusts om maar zo weinig mogelijk belasting te betalen, dat gedoe staat me tegen. Ik weet het, hoe meer je hebt hoe meer je erbij wilt. Dat schijnt zo te zijn. Terwijl wij over elke rottige tweeenhalf procent die we met ons beetje spaargeld bij elkaar schrapen voor vierenhalf procent opbrengst worden aangeslagen, wordt er door de familie geschraapt en geschraapt om maar zoveel mogelijk van het toch al veel meer dan je ooit op kunt maken over te houden. Ach, het is menselijk, moet je denken. Maar als er dan zoveel commentaar op komt, kun je daar dan niet van leren. Ben je je dan niet bewust van je positie, financiëel gezien toch een heel bevoorrechte positie, en zou je je dan niet iets van de kritiek aan moeten trekken? Zou je je er niet iets van aan moeten trekken, ook al is het niet onwettig (maar wel op het randje)? Zou je je daar niet iets van aan moeten trekken ook al heb je letterlijk genomen niets te maken met ‘het volk’, laat staan met de mening of de gevoelens van het volk, omdat je alleen maar ‘de zus van’ bent? En zou het de majesteit niet gesierd hebben als ze niet had toegestaan dat die brievenbusfirma’s werden ondergebracht in haar werkpaleis, als ze zich ervan had gedistantieerd?
Dan is er nog dat gedoe met al die vakantiehuizen die er schijnen te zijn of komen. Het is natuurlijk idioot, een vakantiehuis aan de andere kant van de wereld én nog een aan een andere andere kant … En dan heb ik het niet over wat er allemaal al dan niet terecht over de totstandkoming ervan gezegd wordt. Verder is er nog een kapitale boot die op staatskosten wordt gevaren en onderhouden … Ik volg het allemaal niet zo, ik lees de koppen en het eerste stukje over het onderwerp om te zien of de kop een beetje klopt en dat vind ik al meer dan genoeg. Het is allemaal een beetje veel. Van de kritiek, die alles bij elkaar niet helemaal onterecht lijkt, wordt weinig geleerd. Misschien heeft de familie toch een beetje teveel eelt op de ziel.
En dan is er nu (een hele dag?) kamerdebat over dit gedoe. Dat volg ik ook al niet. Ik praat dus weer eens zonder kennis van zaken.

Dit soort berichten kom ik iets te vaak tegen.

Weekje verlof!
Hij heeft een vriendin!
Snap jij het?
Leg het me dan eens uit …
Bij dit soort figuren heb ik het nooit zo op het woord ‘straffen’, ik noem het bescherming van de samenleving. Laat die lui dan ook niet los.

Er zijn heel wat programma’s op tv die ik nooit gezien heb en ook nooit zal zien als het aan mj ligt. Daar zijn allerlei redenen voor. Een ervan is, dat ik me niets voor kan stellen van de inhoud of niet snap dat iemand behoefte heeft aan het gegeven.
Daarnet werd Memories aangekondigd, Memories tour d’amour. Mensen ontmoeten daar na jaren hun eerste liefde. Het gaat geloof ik wel om vreemd tot een eind gekomen relaties, maar toch … Ik kan me er weinig bij voorstellen en ik hoef het ook niet te zien. Ze doen maar. Ik snap sowieso niet dat je dat op tv wilt doen.
Ik heb geen enkele behoefte aan het ontmoeten van een oude liefde. Als het toevallig zo uitkomt, komt het zo uit, ik ga echt niet op de loop, maar waarom zou ik naar hem gaan zoeken? Ik kijk wel uit! Je kunt beter de herinnering aan die leuke jongen houden dan tientallen jaren later die vijftiger of zestiger gaan zoeken. De kans dat dat heel erg tegenvalt is me veel te groot. Ik zou van sommige mensen die ik vroeger kende best wel willen weten hoe het hen verder vergaan is, maar een ontmoeting? Nee, laat maar.

Daarstraks keek ik naar Andere Tijden, over de jaren vijftig. Dat waren andere tijden.

Nee, ik bedoel niet Hans Christian Andersen, maar Hans Christian Ørsted, ook een Deen.
Ik had nog nooit van de man gehoord, maar Google wel. Google plaatste vandaag een ingewikkeld naamplaatje boven het zoekvakje.
Wat is dat nou weer? Even de cursor erop … Ha, de geboortedag van Hans Christian Ørsted, wie dat ook zijn mag.
Ik zocht het op, natuurlijk, ik ben een opzoeker, en Wikipedia vertelt het me. Hans Christian Ørsted werd geboren op 14 augustus 1777. Hij ontdekte (niet helemaal als eerste, zoals even verderop wordt vermeld) een verband tussen electriciteit en magnetisme, en in 1825 produceerde hij als eerste aluminium. Hij stierf in 1851.
Weer wat geleerd. En nou eens kijken of ik het volgende week nog weet.