Zijn onze ministers nou zo naïef, of ben ik zo argwanend over de goede wil van de mensheid in het algemeen en tandartsen in het bijzonder? Marktwerking in de zorg, toe nou toch, elkaar beconcurrerende tandartsen, geloofde onze minister dat nou echt? Dan denkt dus de ene tandarts: ‘Ik lever betere zorg dan mijn collega van twee straten verder, dus ik mag en kan meer vragen.’ En de tandarts van twee straten verder moet dan denken: ‘Ik vraag minder dan mijn collega, want ik lever mindere kwaliteit.’ Ik ben geen tandarts, maar ik ga ervan uit dat beide tandartsen waarschijnlijk het eerste denken. Soms zijn het net mensen. Er zal dus in beide gevallen meer gevraagd worden vanwege de uitstekende kwaliteit.
Onze minister ziet ons graag shoppen. Uw tandarts vraagt X euro voor een behandeling, dan belt u vervolgens een paar andere tandartsen om te vragen wat dat bij hun kost, u kiest er een uit, laat de handelingen daar uitvoeren en dat doet u dus in het vervolg bij alles. Voor de duidelijkheid, dat gaat dan zo’n beetje op dezelfde manier als met de slager (voor biefstuk naar de een, voor gehakt naar de ander) en de bakker (u haalt hier volkorenbrood en daar de witte puntjes). In het vervolg doet u dat ook met de huisartsenhulp, voor pijn in de buik naar mevrouw Y, voor oorpijn naar meneer Z. of omgekeerd natuurlijk.
Ik denk dat de enige winst bij die marktwerking te halen is in efficiëncy, maar ook dat kan worden overdreven. Ik weet uit eigen ervaring dat mijn tandarts zoveel vakmanschap heeft, dat er binnen tien minuten foto’s worden gemaakt en beoordeeld, een gebitscontrole wordt gedaan en ook nog uitgebreid kan wordt schoongemaakt. Alles binnen tien minuten dus. Het mag duidelijk zijn dat het vakmanschap zich uitbreidt tot het schrijven van niet of nauwelijks controleerbare rekeningen.
Want ja, die rekeningen .. Ze zijn niet vergelijkbaar met de rekeningen van vorig jaar, niet door ons tenminste, volgens de tandartsen. Vorig jaar stond ieder onderdeeltje gespecificeerd op de rekening, verdoven , droogleggen, vullen en nog zo wat, allemaal voor het vullen van de ene gaatje. Nu staat er ‘vullen van dat gaatje’ op de rekening. En dat kun je natuurlijk niet vergelijken. Toch lijkt het me toe dat die onderdeeltjes opgeteld zo’n beetje evenveel zouden moeten zijn als het geheel, maar dat kunnen wij niet begrijpen. begrijp ik.
Categorie archief: zorg
zorgelijk
Gelukkig hebben we een minister die het streng in de gaten gaat houden.
Zegt ze.
Snappen deden we de rekeningen toch al niet. Dat kleine gaatje dat later volgens de rekening een viervlaksvulling nodig had, het uitgebreide reinigen in minder dan drie minuten, ik had er mijn vraagtekens bij. Volgens de assistente aan de telefoon was het vakmanschap. En dat kun je op veel manieren uitleggen.
En nu wordt het nog moeilijker,
zegt de tandarts,
met die rekeningen dus.
En als de tandarts het zelf al zegt, ga er dan maar van uit dat het ondoorzichtig wordt.
We kregen een brief op de dag voor kerst, waarin ons in elk geval duidelijk werd gemaakt dat er niet zomaar iets verandert. Hier zie je een fragment:

We weten het nu: We kunnen het rekening gebrachte nergens meer aan ophangen.
Vroeger, gaan we straks in 2012 schrijven, hadden we nog enig houvast aan de tarievenlijst van de NMT (Nederlandse Maatschappij ter bevordering van Tandheelkunde, de beroepsorganisatie van tandartsen). Maar dat was dan vroeger. Straks in 2012 zijn de tarieven vrij …
Vergelijken kan niet meer.
Het knaagt toch een beetje.
Maar ik hoef me volgens de tandarts geen zorgen te maken …
Gelukkig hebben we een minister die het streng in de gaten gaat houden.
zorgrekening
Net zocht ik even hier rechtsboven in de hoek op het trefwoord tandarts. Ik heb al heel wat tandartsstukjes geschreven. Mijn aantal tandartsstukjes is groter dan het aantal tandartsbezoeken in dezelfde periode, schat ik zo. Ik ben een slecht tandartsbezoeker. Behalve dat elk bezoek een onaangenaam bezoek is, heb ik bij onze tegenwoordige tandarts ook geen vertrouwen in het geheel. Dat vertrouwen in de tandarts in het algemeen is al geschaad toen ik zeven was, als beschreven in mijn stukje van februari 2008 en tegenwoordig heb ik ook nog eens sterk het gevoel geflest te worden. Ik deed hier op dit weblog mijn beklag over het gebitsreinigen en wat ervoor gerekend werd. Zo had ik ook iets kunnen schrijven over mijn amalgaamvullingen. Ik zie dat ik dat nooit gedaan heb.
Het zit zo: Toen ik na jaaaaren weer eens bij de tandarts kwam, bood ze aan, raadde ze aan, om al die zwarte vullingen te vervangen. Ze zouden ongezond zijn, en ze zijn ook nog eens lelijk, zei ze. Ik zei haar dat ik ze prima vond en dat ze mochten blijven zitten. Jamaar, ze hoefden er niet in een keer uit, het kon in afleveringen, telkens één. Nee, zei ik, ik zing geen aria’s op tv, dus wie ziet ze. En ze zitten er al zo lang in dat het gif er nu wel uit zal zijn en ik heb er geen last van.
Bij het volgende bezoek trof ik een invallende tandarts. Die was snel klaar met me, en kwam toen alsnog met de conclusie dat de vulling rechtsachter nodig vervangen moest worden, want ‘die ging lekken’. Er was geen foto gemaakt, dus ik vroeg of hij dat zo kon zien. Ja, zei hij, en ik moest er maar een afspraak voor maken. Die afspraak heb ik niet gemaakt. Ik ondervroeg mijn buurman, oud-tandarts, erover. Als er iets lekt, voel je dat echt wel, begreep ik. We zijn alweer een paar jaar verder en ik voel niets van lekkage. Kortom, langs slinkse weg moesten er toch maar vullingen worden vervangen. Ik vind dat geen stijl. (Het gaat me er niet om wie er gelijk heeft. Het gaat erom dat via een omweg toch geprobeerd wordt te vervangen, terwijl erover gepraat is en er nee is gezegd.)
Tot voor kort kreeg je rekeningen mee naar huis. Dat is nu anders. De rekeningen worden voor verzekerden direct betaald door de verzekering. Ik ben niet voor tandarts verzekerd, echtgenoot wel. We kregen nu een rekening van Fa-med voor het stukje dat de tandarts meer rekent dan de verzekering betaalt. Ik schreef ooit al dat onze tandarts goed kan rekenen. Ik ben dus al bij voorbaat achterdochtig. Ik vind deze manier van afrekenen niet goed. Nu is er geen enkele contrôle op wat er gerekend en betaald wordt. Ik zou willen dat van alle rekeningen naar een verzekeraar een kopie naar de klant gaat, ter contrôle, zodat men weet of de rekening kloppen kan, of alles wat erop staat ook werkelijk gedaan is. Dat geldt niet alleen voor onze tandarts, het telt voor alle tandartsen. Sterker nog, het telt niet alleen voor tandartshandelingen, het zou verplicht moeten zijn bij alle (para-)medische handelingen waar je als klant kijk op kunt hebben. En voor het inzicht in de kosten van de zorg zou het ook voor de rest niet verkeerd zijn.