Nanos

Dit is een bed. Het heeft duidelijk geen binnenvering. Denk er hooguit wat kussens bij en het is compleet. Als je maar moe genoeg bent, maakt het allemaal niet uit. Of, in dit geval, als de nood maar hoog genoeg is. Het bed bevindt zich in het bordeel van Pompeii.
Het bordeel, de lupanare, bestaat uit een stuk of wat kleine kamertjes. Boven de ingang van elk kamertje staat een fresco. Daar staat de ‘specialiteit’ van de betreffende dienstverleenster afgebeeld.
Of het in de bloeitijd van Pompeii ook zo druk was, weet ik niet. Maar nu staan de belangstellenden er op straat voor in de rij.

Ik maakte foto’s van de fresco’s, maar die staan hier deels ook. Er staat nog meer informatie over de lupanare en op de rest van de interessante site vind je van alles en nog wat over Pompeii.

We zijn in hartje Napels. Voor de zoveelste keer passeren we een op de straatstenen uitgespreid laken. Het laken ligt vol met tasjes. We zagen dat in Rome ook al. Er zijn leuke tasjes bij. Medereizigsters herkennen de tassen als dure merktasjes. Ze kosten bijna niks …
Naast het laken staat een donkere jongeman. Hij wil dat we een tasje kopen. Maar we zijn gewaarschuwd: NIET kopen! Er staat een boete op die kan oplopen tot 1000 of 1500 euro. Dan wordt het een duur tasje, dat je ook nog wordt afgenomen. We lopen dus door.
Als we twee meter verder zijn, horen we iets dat ons doet omkijken.
Opwinding!
De punten van het laken worden naar elkaar gevouwen. De tasjes zijn verdwenen. Het laken zien we nog wel, maar in andere vorm.
Er passeert een politieauto.
Even later liggen de tasjes een paar meter verderop weer op het laken.

(klik op de foto)

Het weer van vandaag kreeg hier een negen. Dat kan het van mij ook krijgen. Dat voor morgen kreeg vanmiddag nog een voorspelling van twee, maar gaat vooruit. Er staat nu een vier genoteerd. Voor maandag staat er een twee, voor dinsdag ook, en woensdag wordt het een drie. Gelukkig ligt er nog een stapel boeken. Vul er je postcode in en ook jouw weer krijgt al bij voorbaat een cijfer.
Van hier naar de binnenstad van Nijmegen en weer terug is op de fiets 18,4 kilometer. Ik heb het vanmiddag zelf uitgeprobeerd.
En we hebben eindelijk weer eens kikkers die af en toe uit het water komen om in de zon te zitten.

Het beeld ˜Koningin Beatrix op de fiets” staat sinds 14 juni 2002 bij de Posbank in het Nationaal Park Veluwezoom in Rheden bij Arnhem. Het is gemaakt door Daphné du Barry.
In het klein staat het beeld nu tijdelijk in de Eusebiuskerk in Arnhem, haar geboortestad. Daar in de kerk staan nog veel meer beelden van Daphné du Barry als onderdeel van de expositie ‘Schoonheid in brons’. Er wordt ook een film vertoond waarin je haar aan het werk ziet, beelden ziet onthullen en gespekken ziet voeren met diverse grootheden der aarde.
We zagen de tentoonstelling gisteren en ik kan je een bezoek aanraden. De kerk is op zich al de moeite waard. En je kunt met een panoramalift nog de toren in om een prachtig uitzicht over Arnhem en verre omtrek te krijgen.

(De foto is van een jaar of wat geleden. Ik gebruikte hem in 2008 al voor een zomerquizvraag.
De laatste zomerquizvraag is nu door drie mensen goed beantwoord. Je kunt nog een poging wagen!)

- meer over Daphné du Barry
- haar eigen website (in het Frans en Engels)

Het woord ‘bidbook’ doet me sterk denken aan ‘gebedenboek’. Bij gebruik van het laatste boek ligt/lag men vaak op de knieën. Bij gebruik van het eerste doet men dat niet letterlijk, maar figuurlijk des te meer.
Ik las een tijd geleden de niet (of misschien toch wel, maar dan willigen we ze niet in ) door FIFA gestelde buitensporige eisen en dacht toen al dat we de eer beter aan Spanje en Portugal, of aan Rusland, of aan Engeland konden laten. Die doen er natuurlijk ook niet aan mee, aan die eisen dus, vast niet.
Nu blijken de eisen wel gesteld te worden, of eigenlijk misschien toch niet, maar we doen het wel en anders doen we alsof we het niet doen, maar toch wel een beetje … En zo nodig passen we de wet aan.
Maar we gaan niet door de knieën, natuurlijk niet!
Snap je?

We hebben een waterlelie die niet weet dat hij waterlelie heet en niet waterlelieblad.
We hebben hem al een paar jaar, maar hij verstaat kennelijk nog steeds geen Nederlands. Ik heb het uitgebreid geprobeerd.
Wie van jullie spreekt er waterlelies?

update
De foto hiernaast is vandaag gemaakt.
Als de plant een goed geheugen heeft, weet hij dat er ooit, ooit dus, één keer een bloem geweest is. Ik zocht hem op. De bloemfoto is van 19 augustus 2007. (klik)

Er zijn twee goede antwoorden op de Zomerquizvraag van gisteren binnen!
En jij? Heb jij al gezocht?

Zo erg als die jongen in de documentaire ‘Ik ben sterk’ heb ik het niet, maar het gaat aardig in de richting. Ook ik loop het liefst met een grote boog om een hond heen. Ik zal nooit een hond aaien. Een uitlaatplek waar er een stuk of wat los rondlopen, is eigenlijk een plek om zorgvuldig te mijden. Loslopende honden op het strand? Ik let meer op de honden dan op zee en zand. Zo lang het rustig aan gaat, is een hond in de buurt te verdragen. Zo gauw er gerend en geblaft wordt, is het oppassen geblazen. Bij één hond is dat te overzien, in meervoud is dat hartslagverhogend.
Mijn hart ging uit naar die jongen in het fragment bij Zomergasten toen er een hond tegen hem opsprong. Sterker nog, ik geloof dat ik in zijn plaats gilde, hardop ja.

Ik herinner me nu dat ik iets dergelijks al eerder schreef.
Even zoeken …
O ja, in ander verband, het staat hier.
Overigens ben ik met die vriendin en compleet met ‘losse’ hond later nog wel aan de wandel geweest.
Voorzichtig, voorzichtig, heel voorzichtig natuurlijk.

In de Volkskrant wordt de Zomergastenserie van dit jaar als oppervlakkig gekenschetst. Daarover kun je van mening verschillen. Ik was het tot nu toe niet eens met het commentaar in de krant.
De diepgang van Zomergasten moet komen uit de gekozen fragmenten in combinatie met de reden waarom voor dat bepaalde fragment gekozen is. Daar kan ik goed mee leven. De keus en de reden voor die keus geven inzicht in de persoon die de keuzes maakte. Ik vond de eerste twee afleveringen prima. Jan Marijnissen en Maarten ‘t Hart kozen interessante fragmenten en hadden daar een goede verklaring bij, die mij voldoende diepgang gaf. En Jelle BC deed het goed. Dat veel dingen voor hem nieuw waren, hij is nou eenmaal een generatie jonger, vond ik niet storend. Integendeel.
Paulien Cornelisse had gisteravond maar één kriterium voor wat ze koos, het moest grappig zijn. Zelfs met dat magere en eenzijdige kriterium vond ik de gekozen fragmenten doorgaans beroerd. Grappig is niet voor iedereen hetzelfde, maar vaak kun je je nog enigszins indenken wat er leuk zou kunnen zijn aan wat een ander leuk vindt. Het fragment over Punaisebouw was op geen enkele manier leuk, van Theo en Thea moeten heel wat betere fragmenten te vinden zijn, die meer recht doen aan Theo en Thea, en zelfs voor het fragment uit Ederveens ’30 Minuten’, toch een ijzersterke serie, had ik een ander gekozen. Het fragment over de tot moeder omgebouwde vader van een Brits gezin had wat meer spanning kunnen brengen, maar die spanning kwam er niet. Het was gebabbel en het bleef gebabbel.
Jelle BC is maar een beetje jonger dan Paulien C. Ook hij begreep het niet allemaal en kon niet meer uit Paulien trekken dan dat het grappig was. Paulien C. is cabaretière, begreep ik. Ik kende haar niet. Ik vond haar niet grappig.
Kortom, Zomergasten van gisteravond was een slechte Zomergasten. De recensie in de Volkskrant komt pas morgen. Als de uitzending oppervlakkig wordt genoemd, kan ik het er nu ten volle mee eens zijn.

Wie weet waar deze foto’s gemaakt zijn?

Schrijf hier je oplossing.

Altijd leuk, een club zwaluwen op draden. Ze zaten regelmatig pal voor ons vakantieverblijf in telkens andere opstelling. Het beeld doet me altijd denken aan bladmuziek. Zou het te spelen zijn?

(klik op de zwaluw voor nog wat plaatjes)

Op dit moment heeft Geert W. op Twitter 30.927 volgers.
Nee, ik hoor daar niet bij!!!
Hij volgt er zelf … helemaal niemand.
Waarom zou hij ook?
Hij heeft lak aan alles en iedereen.
Hij luistert naar niemand. Er wordt naar hem geluisterd. Daarvoor krijgt hij uitgebreid de kans, daar zorgt hij wel voor. Tot nu toe heeft niemand mij kunnen uitleggen waarom deze man het kabinet mag gedogen, er zelfs eisen aan mag stellen, zonder er verantwoordelijkheid voor te nemen.