Ik moet stukkies schrijven. Nou ja, moet, er wordt aangedrongen, per e-mail en nou ook al hier.
O ja, onderwerpen verzinnen ..
Ach, als het moet, kan het over alles.
Maar is het interessant?
Vroeger op school hadden we ooit een leraar die ons onvoorbereide spreekbeurten gaf. Dat kon over de meest onbenullige onderwerpen zijn. De meesten vonden het vreselijk en kregen hun twee minuten niet vol. Je kwam voor de klas, hoorde je onderwerp en moest beginnen.
Voor mij was het geen probleem, ben er wel na vijf minuten afgehaald. ‘Een bord erwtensoep’, daar kun je toch eindeloos over doorgaan. Het uiterlijk, de smaak, de ingrediënten, de vergelijking tussen die van je moeder en de soep van de moeder van een vriendinnetje, het seizoen of juist niet, enzenzenz. ‘Een elastiekje’, daar kon ik toen lang over doorleuteren. Later moest ik nog eens over voetbal. Hij wilde me toch eens pakken. Dat was ook al geen probleem, ik kon uitleggen wat buitenspel was en een ‘penantie’, want mijn vader voedde me hierin op. Maar ik had zo nodig ook kunnen praten of verzinnen over wat ik er allemaal niet van snapte of hoe vervelend het spelletje is.
Nee, onderwerpen zijn op zich geen probleem, op zich kan het ook hier over alles.
Maar wil ik dat? Alweer iets over de vogeltjes in mijn achtertuin? Ik ben er voorlopig wel klaar mee. Ik wilde de laatste keer ook geen vakantie meer voorlepelen, daarvan kreeg je hooguit een fotootje en misschien wel twee. Wil ik nog wel over politiek zeveren nu we al tijden krijgen aangepraat hoe vreselijk het allemaal i,s waardoor het alleen maar erger werd, omdat zoveel mensen er steeds meer in gaan geloven?
Nou, ik denk er nog eens over.
Jongens, het sneeuwt hier al uren, en gelukkig dooit het het laatste uur ook. Het spul verdwijnt al weer.
)
