“Stoppen! Kom hier!!”
Het komt van achter mij en tegen mij zal het niet zijn.
“Stoppen, rotjong!”
Het is nu vlak achter me en het is nu gekrijs.
Tegelijkertijd word ik bijna van de sokken gereden, zeg maar ‘de vouw uit mijn broek’ als die erin gezeten had.
Het rotjong zal zo te zien een jaar of vijf zijn.
“Stoppen!!!”
Mijn oren hebben het gehoord, ze doen er pijn van.
Rotjong moet het ook gehoord hebben, maar hij rijdt wel door.
“KOM HIER!!!”
(Ik kijk eens even om …
Als ik zo’n moeder had, reed ik misschien ook wel door, denk ik nu.)
“KOM HIER, IK ZÁL JE!!”
Dan stapt Rotjong af en smijt zijn fiets tegen de grond. De dop van de bel rolt rinkelend weg en de rest van de fiets glijdt nog even door. Dan ligt het fietsje stil, precies voor de fietsenwinkel en precies naast zo’n zelfde fietsje.
“€169,” lees ik op het kaartje aan de winkelfiets.
Rotjong.