In de doos zitten drie spaarlampen, twee stopcontactstekers met schakelaar, dingetjes om een waterkraan zuiniger te laten werken, een grote folder met energiebesparende tips en een mooi verdeelblok met bliksem- en overspanningsbeveiliging. Het is een leuk cadeau op initiatief van de gemeente, NUON en woningbouwclubs binnen de gemeente, RABObank en GGD.
De man die de energiedoos meebracht bleef een klein half uur om het huis te keuren en nuttige adviezen te geven voor ons energieverbruik.
Wat hebben we nu geleerd?
We weten nu dat de isolatie van de woning goed is, behalve die van de cv-leidingen in de kruipruimte, maar dat het behelpen daarvan alleen loont als we het zelf doen. Het inpakken van de verwarmingsbuizen aan anderen overlaten, maakt het een veel te duur grapje. We weten nu dat we hooguit nog wat kunnen halen uit het aanschaffen van zonnepanelen, maar dat de ligging van het dak zich daar niet optimaal voor leent. We weten nu dat het glas in de voordeur dubbel zou moeten zijn. Dat vermoedden we al. We weten nu, maar dat wisten we ook al, dat de cv-ketel goed is. We lezen in de folder dat een graad lager stoken X euro per jaar oplevert en ons een net zo comfortabel gevoel zou geven. Dat bestrijden wij, er zijn grenzen. Ik lees de tips en weet dat ik dat allemaal al wist.
Dóen we dat ook allemaal? Nee, dat doen we niet allemaal!
Wat gáán we nu doen?
We kruipen niet de kruipruimte in. We nemen geen zonnepanelenen, en we gaan niet lager stoken. Het glas in de voordeur zal voorlopig wel blijven zoals het is.
We zetten een van de computers op het nieuwe verdeelblok, we leggen de nieuwe spaarlampen bij de voorraad in de la, en we zullen eens kijken of die waterbespaardingen ergens op passen en zo ja of dat bevalt.
De gemeente denkt aan een gemiddelde besparing op de energiekosten van circa €200 per jaar per huishouden. Dat gaan we niet halen, zelfs niet met dubbel voordeurglas en geïsoleerde leidingen in kruipruimte.